Haça dağdan günəş qalxır, baxıram,Yaylaqların sinəsinə qalxıram.Tunc zirvələr sıx dumana bürünür,Boz sürülər yamaclarda sürünür.Gəlin gəzək, bu da yaxşı güzərdir,Mələşsə də kərə qoyun, ağ quzu,Məncə bundan daha xoşdur, gözəldir,Naxçıvanın duzu, qızı, qarpızı.

Bura mənim öz yurdumdur, elimdir,İlk baharın məxmər teli telimdir.Xəzinədir qara torpaq sinəm tək,Qaranquşlar nəğmə deyir gülərək,Dad versə də arx üstündə arabir –Pendir-çörək, yanında da qarpızı;Ancaq bundan düzü min qat gözəldirNaxçıvanın duzu, qızı, qarpızı.

Yayı burda olmusanmı, desənə –Gün qalxanda günortanın yerinə?Boz düzlərdə ilqım ləpə vuranda,Xan çinarın kölgəsində bu andaBəd olmayır, əşi, aləm düzəldir –Ağ ayrana sən qatanda sal buzu,Bəs atalar necə deyib? – GözəldirNaxçıvanın duzu, qızı, qarpızı.

Qaş qaralıb hamı kəndə döndümü,Üfüqdəki son şəfəqlər söndümü –Yanmır zəif işartılı lampalar,İndi burda min kəhkəşan nuru var,Əməlimiz min qığılcım közərdir,Eşqimizlə yanır yerin ulduzu.Ancaq bundan sanmayaq az gözəldir,Naxçıvanın duzu, qızı, qarpızı!..

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов