Məlamət daşı başımğa nə kim, gəlsə yəğaydurmən,Şəhidi-eşq içrə kuyində bir türbət yasaydurmən.

Xədəngin bəs ki, sancıldı bu cismi-natəvanımğa,Qanatlu quş kimi hər dəm sönün sarı ucaydurmən.

Ləbi-lə’lini yad eyləb çağırdım vəhşi könlümni,Dəliyə görsədüb həlva gələ deb aluvaydurman.

Sən, ey əbrü kəman dilbər, xudaçün qarşuma gəl keç,Məni bir ox ilən qurtar, quluna çün qulaydurmən.

Yarar tiğ ilə köksümni, nə istərmən verər eydir,Oxum peykanı qaluptur, bu viranı araydurmən.

Nə yerdə şadiliq qonsa, qaçarsan ol nəvahidin,Qayan kim, ğəm çərisi çəksə, anda tapqalaydurmən.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Cəmalın eydi-əkbərdür, qələndər Kişvəri yanlığ,Qaşunda bolmuşam qurban, daxı nişə yaraydurmən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви