Zülfi yüzündən irağ ömrüm keçər matəm bilə,Necə keçsün bir kişinin sübhü şami ğəm bilə.

Eylə kim, ağlar gözüm səndən irağ irməz əcəb,Seyli-əşkim yıxsa bu taqi-fələgni ğəm bilə.

Ləbləründən ayru ağudur əgər versə mana,Abi-heyvan şərbəti iylə ki, cami-Cəm bilə.

Kimsədən buyi-vəfa çün gəlməz, ey dil, imdidən,Aşinalıq qılmagil nəsli-bəni adəm bilə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Könlümün zəxminə mərhəm qoymagil, ey KişvəriKim, sağalmaz tiği-hicran yarəsi mərhəm bilə.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви