Nazikü şirin dodağın, ey büti-huri məniş,Bərgi-güldür kim, tapıbdır bal içində duriş.

Guiya kim, su içibdir çeşmeyi-xurşiddən,Arizin bağı ki, hiç qılməz təfavüt yazü qış.

Sən fəğan etküncə, ey gülçöhrə, qılğımdur fəğan,Nalə bülbüldən gəlür, mətbux kəklikdən yeriş.

Yüzünə qarşu gözüm ağlarsa, irməz bəs əcəbKim, bəhar olğacda gahi gündürür gahi yəğiş.

Şami-hicrin-sonrəsi sübhi-vüsal irür, bəli,Hər enişə bir yoxuşdur, bir yoxuşə bir eniş.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Gözlərim ətrafidə kiprik iməz, bilkim, irürMənbəi şorabə kim, yetdi hər yandən qamış.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О разлуке