Рубайят, 19
گفتم که لبم به بوسهای مهمان استگفتا که بهای بوسهٔ من جان است
عقل آمد و در پهلوی من زد انگشتیعنی که خموش، بیع کن کهارزان است
Bir busə üçün, – dedim, – ləbim mehmandır.Bir busəm üçün, – dedi, – baha bir candır.Ağlım gələrək vurdu mənim böyrümdən,Yəni, – dedi, – al, bu müftə mal hardandır?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/mahsati-rubailer-19
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О мудрости
Xudu Məmmədovun xatirəsinə
Ona vaxtsız əcəl vermədi aman,Yandı ulduz kimi tez batmaq üçün.
Qəzəl: Əbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılarƏbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılar,Ey xoş ol kəs bivəfa dünyaya rəğbət kəm qılar
OlarNagahdan atılsa mərd igidə daş,Görmə bir kimsədən, o dostdan olar.
این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش