Əlvida, əlvida...
Əlvida, əlvida, ey çöllər, düzlər,Əlvida, əlvida, körpə nərgizlər.Əlvida, ey qızıl laləli dağlar,Əlvida, ey yaşıl bağçalar, bağlar.Əlvida, ey göyün qövsü-qüzehi,Əlvida, ey yazın ətirli mehi.Əlvida, ey doğma yollar, yoxuşlar,Əlvida, sizə də ey qaranquşlar.Əlvida, ey suyu məlhəm bulaqlar,Əlvida, ey şirin nəğməm bulaqlar,
Əlvida, sizə də ocaq daşları,Əlvida, sizə də yaz yağışları.Qalsın görüşümüz gələn bahara,İndi qızıl payız çıxıb yollara.İndi payız açmış öz sərgisini,Payız nəğmələri səsləyir məni...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/medine-gulgun-elvida-elvida
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Çəkmə, ey dust, məni məscidi-viranə san,Genə çəksən də məni, çək barı meyxanə sarı,
QarabağSinəmə çəkilən qara dağımdırQara bağrım qanlı Qarabağımdır
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
NuxaTərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,