İkinci pərdə
Страница 3 из 4 · 50%
Kərim
Yoldaş Qaşqay, düzünü deyim ki, bu cür ikitirəlikdən xoşum gəlmir. Ümumi işin xətrinə adamlarla dil tapıb, bir-birimizə kömək eləsək, daha yaxşı olmazmı?
Cəlal
Üzr istəyirəm, kollektivə qəsdən ikitirəlik salan adamlarla dil tapmaq çətindir. Əgər şüursuzluqdan belə eləsəydi, buna birtəhər dözmək olardı. Ancaq məsələ burasındadır ki, Bəxtiyarov bilə-bilə, qəsdən aləmi qarışdırır. O bunsuz yaşaya bilmir... Mən onun fabrikdə qalmağına razı deyiləm!
Kərim
Demisən ərizə verib getsin?
Cəlal
Bəli, demişəm. Sözümün də üstündə möhkəm dururam.
Kərim
Məsləhət deyil, yoldaş Qaşqay.
Cəlal
Elə isə, mən gedirəm!
Pauza
Kərim (gülümsəyir)
Yəqin sən də əsəbiləşmisən, o da. Bu barədə daha arxayın bir vaxtda danışarıq... Bəs təzə çeşidli mallar hanı?
Cəlal
Bu saat gətirəcəklər.
Kərim (incə bir kinayə ilə)
Demək indi eksport üçün işləyirik, hə?
Cəlal
Bunu sizə kim dedi?
Kərim
Əmin Bəxtiyarov. Həyətdə rastlaşdıq.
Cəlal
Simsiz teleqraf da belə işləmir.
Kərim
Bəs parçalar niyə gecikdi?
Cəlal
Boyaları yaxşı qurumamışdı. Gözləməli olduq.
Fəhlələr və ustalar ipək parçaları gətirib stolun üstünə sərirlər. Əmin Bəxtiyarov hamıdan sonra gəlir.
Kərim
Bax, indi fikir demək olar.
Cəlal
Rəfiqə xanım, mən sizin zövqünüzə inanıram. Buyurun, siz də baxın.
Kərim (parçaları diqqətlə gözdən keçirərək)
Keyfiyyətinə heç bir sözüm yoxdur. Əhsən, əhsən!.. Əvvəlki növlərlə heç müqayisə eləmək olmaz. Bircə şeyə təəssüflənirəm.
Rəfiqə (təəccüblə)
Nəyə ata?
Kərim
Bu çeşidlər əvvəlkilərə nisbətən çox baha başa gəlir, qızım.
Rəfiqə
Yəqin ki, baha da satılacaq, elə deyilmi?
Cəlal
Yoldaş müdir, əgər etirazınız yoxdursa, əvvəlcə Rəfiqə xanımın rəyini dinləyək. Bir neçə anlığa onu gələcək müştərilərimizin nümayəndəsi hesab eləyək.
Kərim
Hə, necədir, qızım?
Rəfiqə (parçaların birini götürüb işığa tutur və bədəninə dolayır)
Atacan, əgər sən də mənim zövqümə inanırsansa, bu mallar bizim fabrikimizə dünya şöhrəti qazandıra bilər. Həm sadə, həm də yaraşıqlı!
Əmin (Rəfiqənin sözlərinin səmimiliyinə inanmadığını bildirən kinayəli bir ifadə ilə)
Siz bunları doğrudanmı bəyənirsiniz?
Rəfiqə
Bəyənmək azdır, yoldaş Bəxtiyarov. Bu xəsis boyaların gözəl ahəngini yaratmış rəssam qarşısında mən ehtiramla baş əyməyə hazıram.
Əmin
Mən sizin incə zövqlü bir xanım olduğunuzu güman eləyirdim. Bu boyaları xəsis deyil, yoxsul adlandırmaq daha düzgün olardı. Bir də, bu parçalar modda deyil.
Rəfiqə
Ola bilər... Ancaq bizim fabrikimiz insanların zövqünü yüksəldən mallar buraxırsa, biz bunu yalnız alqışlaya bilərik... Unutmayın ki, rəngin çoxluğu şərt deyil. Əsil məharət – az rənglə zəngin hisslər oyatmaqdır. Bu parçaların gözəlliyi də elə bundadır.
Kərim (qızının dərrakəsindən vəcdə gəldiyini gizlətməyərək)
Əmin, oğlum, Rəfiqəyə dil yetirə bilməzsən.
Əmin
Görürəm, görürəm, o, təzə çeşidlərə bərk vurulub.
Rəfiqə
Biz həmvətənlərimizə nəfis geyinməyi də öyrətməliyik!
Kərim (daha da ruhlanaraq)
Haqlısan, qızım. Gözəl parçalardır. Adam gərək vicdanla danışsın. (Fəhlələr və ustalara) Hə, siz nə deyirsiniz, uşaqlar? Ay usta, sən niyə dinmirsən?
Usta Əliş
Yoldaş Rəhimli, hamımız həvəslə işləmişik. Bizdən soruşsanız “əla” qiymət verərik. Siz deyin, bəyənirsiniz, ya yox?
Kərim
Mənim də fikrimcə əladır! Sağ olun! (Ustaların əlini bərk-bərk çıxır)
Usta Səməd
İki-üç aya maya dəyəri əvvəlkindən də az olacaq. (Fəhlələrə üz tutaraq) Elədir, elə deyil, yoldaşlar?
Səslər
Doğrudur, düz deyirsən!..
Cəlal
Əgər doğrudursa, bəs nə üçün sizin adınızdan mənə ultimatum verirlər?
Usta Əliş
Bu nə sözdür, yoldaş Qaşqay?
Cəlal
Guya siz narazısınız, hətta protest eləmək fikrindəsiniz!
Usta Səməd
Onu hansı köpək oğlu deyir, yoldaş Qaşqay?
Əmin
Eyy, bura küçə deyil. Heç olmasa, qadınlardan utanın!
Gümrah
Düz buyurursan. Səməd ədəbsizlik elədi. Ancaq, düzü, mən də bilmək istəyirəm ki, onu hansı donuz oğlu deyir?
Cəlal
Eşidirsənmi, yoldaş Bəxtiyarov?
Əmin
Eşidirəm, eşidirəm. İki-üç nəfər kollektiv deyil.
Cəlal
Kollektivdən də soruşarıq.
Əmin (Gümraha)
Bəs sən demirdin sexin hamısı narazıdır?
Gümrah
Deyirdim.
Əmin
Bəs indi niyə tüpürdüyünü yalayırsan?
Gümrah
Biz maaş cədvəlindən narazıyıq, bu gözəl çeşidlərin nə günahı var? (Kərimə) Yoldaş müdir, bu parçalara brak demək olar?
Kərim
Yox, oğul, yox.
Gümrah
Elə isə qoy mühəndis Əmin Bəxtiyarov tüpürdüyünü yalasın!
Fəhlələr gülüşürlər.
Cəlal
Eşidirsinizmi, yoldaş Bəxtiyarov?
Pauza
Mən sözarası demişdim ki, bu malları eksport üçün hazırlayırıq. Əslində, öz vətəndaşlarımızı nəzərdə tutmuşdum.
Usta Əliş
Yoldaş Rəhimli, Qoy bu malları cəsarətlə eksporta da göndərsinlər. Xarici bazarda fəhlələrimizin, ustalarımızın məharətini görsələr pis olar?
Kərim
Düz deyirsən, usta Əliş... Qızım, gedək evə... İclaslar məni lap həkdən salıb...
Rəfiqə
Cəlal yoldaşa bir neçə sözüm var, ata. Sən get, mən də bu dəqiqə gəlirəm.
Kərim (təəccüblə)
Cəlala?
Rəfiqə
Bəli, ata...
Əmin
Cəlala? Gizlin söz?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/mehdi-huseyn-alov-ikinci-perde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
I**Qeysər, oğlunun ölümündən iki il sonra belə ağır və iztirablı düşüncələrdən ayrıla bilmədi. Qadın nümayəndələri iclası, savad kursu, əl işi dərnəyi, klub məşğələsi – bunlar hamısı onu gələcək həyatında baş verə biləcək bütün fəna hallara dair düşünməkdən saqındıra bilmədi. Çox zaman, maraqlı məruzələr eşitdikdə də, sevimli oğlu gözləri qarşısında canlanır, bütün xəyalını uzaqlara, ucsuz-bucaqsız dərinliklərə çəkib aparırdı. Qeysər, sifətdən çirkin idi. O, adamları yalançı baxışlarla aldada bilən iri qara, cazibəli gözlərdən məhrum olduğunu hələ oğlu ölməmişdən bilirdi. Qeysər, çirkinliyini özü üçün bir nöqsan saymır, hətta qadınlarla bu xüsusda söhbət edərkən, heç bir işdə gözəllərdən geri qalmadığını söyləyirdi.
QayıtmadıI**Surxay kənddə menşevik ordusunun sınıq körpünü tutması xəbərini eşitdi, osmanlı əsgərləri qayıdan zamandan bəri mal damında saxladığı tüfəngini götürdü, cəbhəyə getdi. Bu zaman onun arvadı Şirmayı sağ-salamatdı. O, pendir-çörəyi də heybəyə öz əlilə qoymuş, titrək dodaqları arasından yalnız bu sözləri deyə bilmişdi.
QuzuŞəhərin ucqar küçələrindən birində, hər zaman saralan kərpic evin qabağında gözəl bir bağça vardı. Yaz fəsli gələndə, bu bağçanı görən hər kəs azı bir neçə dəqiqə hərəkətsiz durub, yeni açılmış güllərə, çiçəklərə heyran-heyran baxardı. Oradan səhərdən axşama kimi əlləşən qoca bağban, kənarda duran tamaşaçılara nəzər salmasa da, qızların və oğlanların bu bağçaya daha ürəkdən vurulduğunu bilirdi.Qoca bağban sərt təbiətli, əsəbi və daima savaşan, uzun, arıq bir kişi idi. Kənardan baxanlara sevindiyi halda, bağçaya girənləri söyüb qovardı.
Kor atKənd toyu qurtarırdı.Oğlan evindən gəlmiş dəliqanlılar geri qayıtmağa hazırlaşırdılar. Gəlinlər, qızlar, nişanlının cehizini həyətin ortasında duran ikitəkərli arabaya yükləyirdilər. Hamı əl-ayağa düşmüşdü. Arabanı rəngbərəng xalılarla bəzəyənlərin sevinci yerə-göyə sığmırdı. Onların hamısı bəzənmişdi. Bəziləri, ayaqyalın da olsalar, qanovuzdan don geyinmişdilər.
Стихи других поэтов
Sən gedəli üzüm-gözüm gülmüyorMəndə yoxdur hal, başına döndüyüm
SevdiyimQədəm basdın didələrim üstünə,Sən xoş gəldin, səfa gəldin, sevdiyim.
Yandırdın MəniYanasan yanasan yandırdın məniSən də mənim tək yanasan könül
Oldı hüsnün dəftəri bu gönlümə ümmül-kitabOldı hüsnün dəftəri bu gönlümə ümmül-kitab,Aləmə andan açıldı rahi-iman fəthi-bab.