Özündən qaçmağa nə varmış?
Özündən qaçmağa nə varmış?Qaçıram.Özünə qayıtmaq çətinmiş, çox çətin.Ayağım altında yer keçə,Açıram.Başımın üstündə göy sətin – göy çətir.
Süd qardaş oluram bir uzaq ulduzla,Nəğmələr mürgülər, səsimə oyanar.Bir tala səmada bürcləri uduzanŞahmatçı Ay hərdən gecikər oyuna.
Gedərəm, gedərəm öz çevrəm boyunca,Öz çevrəm boyunca dönərəm yenə də.Axşamlar – göz yuman, səhərlər göz açanGünəşi eləcə görürəm yenidən.
Suların axarı aşağı – eləcə,Yarpaqlar yenə də pıçıldar o dəmdə.Ən doğma adamın qəlbi yox, bu gecəÖz qəlbim, öz qəlbim döyünür sinəmdə.
Gözlərim görəni pis görür qələmim,Heç nədən nə ummaq, nə küsmək yaxşıdır;Çürümüş kötükdən göyərmir qələmə,Ocaq çat, yaxşıca isinmək yaxşıdır...
2 avqust 1975
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/memmed-araz-ozunden-qacmaga-ne-varmis
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Bahar fəsli yaz ayları gələndəOxur bizim yerin qazalağları
GəlməzHərcayıya söz açarsan ədəbdən,İrişər, anlamaq huşuna gəlməz.
TufanaBiydad! Çərxi-gərdun saldı bizi əmanə,Sənsiz dönübdü ey gül, gözüm yaşı tufanə.
امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی