Məcnunun gözləri
Xalq nağılı
Çağırıb Məcnunu Harun-əl-rəşidDedi: “Sözlərimi, ey aşiq, eşit:Könlünü vermisən adi bir qıza,Düşmüsən çöllərə divanələr tək.Salmısan özünü dilə, ağıza;Yanırsan odlara pərvanələr tək.Leyli dedikləri qapqara qızdır;Mənim kənizlərim gözəldir ondan.Halına yanmayır, çox insafsızdırQayıt bu mənasız eşqin yolundan.Könlünü üzməsin bu möhnət, kədərYetər, üz verməsin qüssə, qəm sənə.Mənim sarayımda var şux gözəllər,Hansını xoşlasan verərəm sənə”.
Məcnun hökmdarı sakit dinlədiSonra öz fikrini bu sayaq dedi:Leylini duymağa, ey şahım, ancaqOna gəl Məcnunun gözlərilə bax.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/memmed-rahim-mecnunun-gozleri
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Fəraq oldu bu cavana,Halal ilə aman ana,
Salma bu qəra zülfünü rüxsarə, amandırSalma bu qəra zülfünü rüxsarə, amandır,Tapşırmagilən Kəbəni küffarə, amandır.
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
Gəraylı: Könül, gəl sevmə xublarıKönül, gəl sevmə xublarıƏzəlcə bay edər səni