Yaratmaq sevinci
insan həyatında xoşbəxtlik yetirən birinci hadisə sevincdir. Sevinclə yaşayan insan qəm-qüssə bilməz, qocalmaz. Sevincin də səbəbləri çox və növbənöv olur.
İnsan arzusuna çatanda, təmin olunanda, şadlıq gətirən bir hadisə vaxtında – dost, övlad, vüsal görəndə sevinər, bəzən az, bəzən çox sevinər. Hər halda sevinər. Amma dünyada sevinclərin ən birincisi yaratmaq, zəhmətin, əməyin barını görməkdir. Bu məqamda insan özünü güclü, qüdrətli aslanlara bərabər sayır. Yaradan adamın dili uzun, başı uca, gözü tox, görüş dairəsi geniş, gələcəyi aydın olar. Ədəbiyyat dərnəyinə toplanan cavanlar yaratmaq sevinci haqqında mübahisə aparırdılar. Dərnək rəhbəri də danışıqlara qulaq asırdı. Bəlkə də bu söhbəti özü salmışdı.
– Yaradıcılıqda ən sevimli dəqiqələr hansıdır?
Cavanların hərəsi bir cür düşünürdü və açıq danışırdı:
– Yaxşı bir mövzu düşəndə, ilhama gələndə mən özümü xoşbəxt sayır və çox sevinirəm. Qırğı kimi oluram. Yorulmadan işləmək istəyirəm.
– Hə, iş vaxtında daha çox düşünürəm, yazıram, pozuram, bəzən də pərt oluram. Belə yerdə sevincim olmur. Şeirimin çapdan çıxdığını görəndə daha çox sevinirəm, sinəm qabarır.
– Mən nə masa başında, nə də nəşriyyatda sevinirəm. Əsərim çapdan çıxanda lap nigaran oluram. Elə ki, əsər haqqında mətbuatda, tribunada, məclislərdə tərif eşitdim, sevinirəm, qanadlanıram.
– Açığını deyim, cibim boş olanda sevinməyi bacarmıram. Ancaq yazdığıma qonorar alanda çox sevinirəm. O saat özümü verirəm restorana.
Biri yazısının çapdan çıxan gününü, bir başqası çox dillərə tərcümə olunmağını, mükafatlanmağını özü üçün xoşbəxtlik sayırdı.
Dərnək rəhbəri cavanların bu açıq və səmimi söhbətini diqqətlə dinləyəndən sonra üzünü məclisə tutub danışdı, sanki bir çox mübahisələrə yekun vuran bir nəticə dedi:
– Uşaqlar, yaradıcılıq sevincinin hüdudu yoxdur. Harada başlandığı və harada bitdiyini söyləmək də çətindir.
Ən dərin bir həsrət, ən dərin bir atəşlə sərin bulaq suyunu içəndə, ürək rahatlığı duyanda necə təmin olunursansa, yaratmaq məqamında axtarışlar aparanda, düşünəndə, yazı masasının arxasında yazıb-pozanda da elə sevinirsən. Oradakı zəhmət və əziyyətin özü də insana xoşdur və sevincdir.
Ancaq insan daha çox sevinir, o zaman ki, əməyinin bəhrəsini əllərdə, oxucuların əlində görür. Adamların əynində libası, qolunda saatı, ayağında çəkməni, qabaqlarında cürbəcür nemətləri görürsən. Bunların hamısını yaradan, zəhmətini çəkən var. Hamısı iftixara layiqdir. Sən də öz əsərini bu adi, mənəvi nemətlər cərgəsində görəndə ürəyin dağa dönür, özünü böyük vətənin fəxri vətəndaşı sanırsan!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/mir-celal-yaratmaq-sevinci
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
(Nağıl kimi)*Yamacda, qara torpaqda kotan sürən bir kişinin başında mübahisə düşdü.
HavapərəstlərHəkim, Əsədə tapşırmışdı ki:– Sizin müalicəniz dəniz havasıdır. Gündə iki-üç saat sahildə əyləşin, əsəblərinizi dincəldin. Ayn dava-dərman lazım deyil.
Kəhərin son günləriBir zaman yeriyəndə yer titrər, kişnəyəndə göy gurlardı. Hanı vuruşma meydanları, hanı ötüşmələr, hanı igid süvarilər, pəhləvanlar, qılınc, qalxan şaqqıltısı!?Çiynimdə Rüstəmi Rüstəm eləmişəm, Suvorovu Karpatlardan keçirmişəm, Koroğlunun silahdaşı olmuşam, Napoleonu yer üzündə gəzdirmişəm, süvari ordusunda neçə-neçə cəbhələr yarmışam, hünərlər göstərmişəm. Gör indi iş hara çatıb ki, məni gətirib əyləncə arabasına qoşublar, cilovumu uşaqların əlinə veriblər...
Gözəl barəsindəMüasir tamaşaçı bizdən əsər istəyir, əsl sənət əsəri, gözəllik nümunələri tələb edir, camaat muzeyə bunun üçün gəlir. Gəlir görsün, ürəyi açılsın. Pulumuz var, yerimiz var, tamaşaçımız da var. Yaradıcılarımız da ki...Direktor əli ilə zalda əyləşənlərə işarə edib gülümsədi:
Стихи других поэтов
Şikar olub əldən ələ düşməsin,Qurulmuş torlara, felə düşməsin,
Dərbəndli AğabəyəEy əzizim, bu qədər raği-həmam olma,Mərdümi-qafil, tənpərvər və əyyam olma.
Bir yandan da belə...Dayanıb gözləyir,Hər çiynində bir mələk.
KəməndTa müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd