Sən yol üstə,Mən də kövrək.Sən mənzilə çatanadəkDedim: – Ağlamayam gərəkSəndən sonra ağlaram tək.Səndən sonra bilirsənmi nələr oldu:Evim sükut ilə doldu...Həmsöhbətim qələm oldu.Həsrət qəlbim elə yandı, elə yandı,Bir ah çəkdim,Bu ahımın atəşiyləƏtrafımda nə varsa da alovlandı...İndi:Nə od,Nə də güləm.Əhvalı yaman müşküləm.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О мудрости