Муджиреддин Бейлагани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
با چشم چگونه اشگ دارد پیوند؟بودیم چنان هر دو بهم روزی چند
Рубаи 64بیش از مه رخسار تو پرتو نخرندوآن عشوه گرم تو نو از نو نخرند
Рубаи 78وقت است که حسن تو وبال تو شودحال تو به تیرگی چو خال تو شود
Рубаи 99چون لطف سماع هست جامی کم گیرچون کار طرب بپخت خامی کم گیر
Рубаи 103دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Рубаи 109از چشم خود ابر را خجل می دارموز خون همه خاک راه گل می دارم
Рубаи 118روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم
Рубаи 119در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
Рубаи 135چون سایه نه نیستم نه هستم بی تووز سایه خویشتن گسستم بی تو
Рубаи 138ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Рубаи 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Рубаи 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Касыда 56امن الرقیب نوائب الایامفسرت و عم عجائب الایام
Касыда 69ای ز لبت لاله را آب خوشی در دهانآتش روی تو بس آینه عقل و جان
Касыда 70طارم چارم نهفت پرتو شمع جهانخیمه زربفت گشت نوبتی آسمان
Газель 8بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
Газель 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Газель 25رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد
Газель 45شمع دل را شب هجران تو سر سوخته اممرغ جان را گه سودای تو پر سوخته ام
Газель 50گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم
Газель 55ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازینهر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین
Газель 68باز از دو لب به عالم صد شور درفگندیبنیاد عمر ما را یکباره بر فگندی
Газель 74گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟
Кыта 12سپهر قدرا در قبضه کفایت تستنظام هر چه برون از سراچه قدم است
Кыта 19مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیعبه گوهری شبه صورت که کم ز لؤلؤ نیست
Кыта 26ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالتکایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد
Кыта 36اوحد دین چون ز حادثات زمانهکار وزارت به مرگ خویش تبه کرد
Кыта 42هر که بر مردمان ستم نکندکس برو نیز لاجرم نکند
Кыта 44چه فتوی کند خواجه خواجه زادهکه جود طبیعی بدو می پناهد
Кыта 50چو گیتی بگسترد فرض جلالتتو اندر جهان فرش نیکی بگستر