Муджиреддин Бейлагани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
طارم چارم نهفت پرتو شمع جهانخیمه زربفت گشت نوبتی آسمان
Касыда 71رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشانشمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان
Газель 3آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست
Газель 18آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟
Газель 25رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد
Газель 30عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد
Газель 32مهر تو هرگز ز جانم نگسلدیاد تو هیچ از زبانم نگسلد
Газель 35جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟یا قصه ما سوی تو تنها که رساند؟
Газель 37بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند
Газель 38باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند
Газель 47نصیحت میکنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمیآیم به رنج دل سزاوارم
Газель 48باز ناز ماهرویی میبرمباز مهر کینهجویی میبرم
Газель 49شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم
Газель 50گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم
Газель 71گره مشگ بر سمن چه زنی؟لشکر زنگ بر ختن چه زنی؟
Газель 74گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟
Газель 75می دان که باز راه ستم بر گرفته ایکز پیش گوش زلف به خم بر گرفته ای
Газель 76تا بسته بند زلف پریشان گشاده ایصد نافه مشگ بر گل خندان گشاده ای
Жалоба 9کار عالم سستبنیاد آمدستآسمان را پیشه بیداد آمدست
Кыта 7بزرگ جهان خواجه شاه قدرکه بر عالم مکرمت پادشاست
Кыта 12سپهر قدرا در قبضه کفایت تستنظام هر چه برون از سراچه قدم است
Кыта 18شاها بدان خدای که آثار صنع اوجان بخشی و خرد دهی و بنده پروریست
Кыта 20شاها تویی آنکه از بزرگیبر سقف سپهرت آستانهست
Кыта 24ز گردون آرمیده چون بود خلق؟که ایزد خود در او آرام ننهاد
Кыта 26ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالتکایام تحفه تو فتح و ظفر فرستد
Кыта 30نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بنددکه میر و شه کسی باشد که عالم را نگهدارد
Кыта 32از بستر غم که جای بدخواه تو بادبرخیز سبک ورنه جهان برخیزد
Кыта 39به جان آفرینی که ابر بهاریبه تسبیح و تهلیل او می خروشد
Кыта 42هر که بر مردمان ستم نکندکس برو نیز لاجرم نکند
Кыта 44چه فتوی کند خواجه خواجه زادهکه جود طبیعی بدو می پناهد