Фелеки Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بس کن از این روی نهان داشتندل ستدن قصد به جان داشتن
Рубаи 9کوشیدم و دُردِ دَرد تو نوشیدمکردی تو جفا و من فرو پوشیدم
Кыта 2خیل خزان بتاختن بر سپه بهار زدخسرو مهرگان علم بر سر کوهسار زد
Касыда 3نار است شعله شعله، رخ دلبرم ز تابمار است عقده عقده، دو زلفش بر آفتاب
Касыда 6آنکه ز شرم لطف او، آتش ناب آب شدگمشده نعل مرکبش، افسر آفتاب شد
Касыда 11آن رخ رخشان و زلف عنبر افشانش نگرو آن لب و دندان چون لؤلؤ و مرجانش نگر
Касыда 15کجا شد آنکه مرا خان بدو بدی خوش و خرمکه تا شد او دل و چشمم تباه شد ز تف و نم
Касыда 32نه مهر من طلبی نه سر وفا داریچو دوستدار توأم دشمنم چرا داری
Рубаи 1بد دوش چه، راز، با که، با یار مراپنهان ز که، از خصم، چه انکار مرا
Рубаи 8تا گشت رخت روشنی اندوز از روزشب شد روزم، شبم بیفروز از روز
Кыта 5بودند بتان به پیش من خوارواکنون خود را چه خوار بینم
Кыта 9شاها همه شاهان را شاهی به هنرمندیبنیاد شهنشاهی محکم تو درافکندی
Отдельное стихотворение 1هوای فاخته رنگست و ابر بلبل فامبریز خون خروس ای نگار کبک خرام
Касыда 8روز طرب رخ نمود روزه به پایان رسیدرایت سلطان عید بر سر میدان رسید
Касыда 9تا به دل و جان مرا آفت جانان رسیدبس که ز جانان به من رنج دل و جان رسید
Касыда 12رخ و زلف و لب و چشم و خط و خال تو ای دلبرز من بردند لهو و هوش و صبر و عیش و خواب و خور
Касыда 28ای از تو نام گوهر شاهان برآمدهاعدات یکسر از سر و سامان برآمده
Газель 9دایم در انتظارم، بی خواب و بی قرارمدیده به راه دارم گریان که تا کی آئی
Рубаи 6گر خصم تو را فلک غروری بدهدزآن پس که تو را ملک سروری بدهد
Кыта 7تا اثر جهان بود باد جهان به نام توتا گهر فلک بود، باد فلک غلام تو
Касыда 20ای لطف تو یار با برحمدر وصف تو هر گروه پی گم
Касыда 22ز بهر تهنیت عید بامداد پگاهبر من آمد خورشید نیکوان سپاه
Касыда 23دوش چو کرد آسمان افسر زر ز سر یلهساخت ز ماه و اختران یاره و عقد و مرسله
Касыда 25شاه گردون را نگر شکل دگرگون ساختهبر شمایل پیکران عزم شبیخون ساخته
Касыда 30دلا دلا ز بلا هیچگونه نهراسیحدیث عشق کنی و حریف نشناسی
Газель 1هجر تو یکباره زبونم گرفتدرد تو ز اندازه برونم گرفت
Отдельное стихотворение 3گر این طرز سخن در شاعری مسعود را بودیبه جان صدآفرین کردی روان سعد سلمانش
Касыда 1ای به جلال تو شرف، قدرت ذوالجلال راگشته کمال تو گوا، قادر پر کمال را
Касыда 10زهی ز جود تو زمانه مایل سورخهی ز جاه تو جرم ستاره قابل نور
Касыда 21صورت گردون صفت جسم زمین را جان از اوماده جان لطف او لیکن خرد حیران از او