Хумам Табризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دلم شکست بدان زلفهای پرشکنشکه زیر هر خم زلفش صد انجمن دارد
Газель 53مگر سنگین دل است و جان نداردهر آن کس کاو چو تو جانان ندارد
Газель 58دردمندان را ز بوی دوست درمان میرسدمژدۀ فرزند پیش پیر کنعان میرسد
Газель 59جان را به جای زلفت جای دگر نباشدزین منزل خوش او را عزم سفر نباشد
Газель 63نیِ بینوا ز شکّر به نوا شکرفشان شدچه خوش است نغمه او را که حیات جاودان شد
Газель 65برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند
Газель 69عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیدهاندآب حیوان در میان تیرگی نوشیدهاند
Газель 75به کوی دوست که وهم و خیال ره نبرندمجال کی بود آنجا که عاشقان گذرند
Газель 79آنچه باید همه داری و نداری مانندکس نگوید مه و خورشید به رویت مانند
Газель 85هوس عمر عزیزم ز برای تو بودبکشم جور جهانی چو رضای تو بود
Газель 92بهشت روی تو را پاک دیدهای بایدکه جز به دیدن روی تو دیده نگشاید
Газель 97سالها باید که چون تو ماهی از دوران برآیدیا چو بالای تو سروی خوش زسروستان برآید
Газель 114زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش
Газель 122که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل
Газель 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Газель 142ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم
Газель 143عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
Газель 154تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Газель 159شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن
Газель 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Газель 164ملامت میکند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن
Газель 166تا عقل کل حیران شود برقع ز رخ یک سو فکنتا روح سرگردان شود تابی در آن گیسو فکن
Газель 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Газель 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Газель 188ای باد نو بهاری بوی بهشت داریاز سوی گل رسیدی یا پیک آن نگاری
Газель 190ترسا بچهای ناگه بر کف می گلناریاز صومعه باز آمد سرمست به عیاری
Газель 193دیگر نخوانم جان تورا زیرا که از جان خوشتریاز حسن خوبان نشمرم حسنت که زایشان خوشتری
Газель 211در غیرتم که با خود همراز و همنشینیدر آب عکس خود را زنهار تا نبینی
Газель 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Газель 218برای دیدن رویت خوش است بیناییز بهر نام تو آید به کار گویایی