Хумам Табризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
رویت به از آن آمد انصاف که میبایدبا روی تو در عالم گر گل نبود شاید
Рубаи 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Газель 98آن نه نقشیست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید
Рубаи 98ای نی که به ناله غم همیفرساییوز نغمه خوش طرب همیافزایی
Газель 103ای سراندازان سراندازی کنیدخرقه بازی چیست جانبازی کنید
Газель 104چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید
Газель 117برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش
Газель 118اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش
Газель 123وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال
Газель 133هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم
Газель 139کجا روم که کمند تو میکشد بازمضرورت است که با دیگری نمیسازم
Газель 140تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم
Газель 146عالمی را به جمالت نگران میبینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم
Газель 162ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدندوری نمیتواند پیوند ما بریدن
Газель 170دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین
Газель 176میآمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی
Газель 180باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنهای در مجلس صاحبدلان انداختی
Газель 185بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی
Газель 191خجسته زمانی و خوش روزگاریکه بازآید از در مرا چون تو یاری
Газель 202ای خواب که میبینمت از بهر خیالیحیف است که با دیده تو را نیست وصالی
Газель 207ای نور دیده و دل از دیدهها نهانیبا ما نه در میانی کاندر میان جانی
Газель 214میکند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را میدهد از بوی بهشت آگاهی
Газель 215اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی
Рубаи 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Мафрад 2سعادت با سلامت یار بادتنگهدار حوادث کردگارت
Мафрад 3از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است
Газель 4ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را
Газель 6روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را
Рубаи 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Рубаи 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست