Хумам Табризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای پیش نقش روی تو صاحبدلان بی خویشتنوز چشم مستت فتنهها افتاده در هر انجمن
Газель 156غنچهٔ خندان فدا بادت چو بگشایی دهنآب حیوان است یا لب جان شیرین یا سخن
Газель 158خیالی بود و خوابی وصل یارانشب مهتاب و فصل نوبهاران
Газель 160چیست دولت، صحبت صاحبدلان دریافتنیا حضور دوستان مهربان دریافتن
Газель 172کشم نقد جان را به بازار اوکه این است شرط خریدار او
Газель 175ای صبا آنچه شنیدی ز لب یار بگوعاشقان محرم رازند نه اغیار بگو
Газель 182گر دلم را اشتیاق روی یاران نیستیز آتش دل آب چشمم همچو باران نیستی
Газель 195به خوبیست هر دل نوازی ایازیولی همچو محمود کو پاک بازی
Газель 197کیست کاین فتنه نشاند که تو میآغازیکیست بر روی زمین کش تو نمیاندازی
Газель 198در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسیمرا ز روی تو هرگز نشان نداد کسی
Газель 200بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلیاز حسن او پر دیدهام این شیوه در هر منزلی
Газель 201اکنون که نیست ما را با دوستان وصالیپیوند تن نخواهد جانم به هیچ حالی
Газель 203مباد دل ز هوای تو یک زمان خالیکه اعتبار ندارد تنی ز جان خالی
Газель 205از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
Газель 206الا ای ماه کنعانی برآ از چاه ظلمانیبه مصر عالم جان شو، نشین آنجا به سلطانی
Газель 208بشنو ز نی سماعی به زبان بیزبانیشده بیحروف گویا همه صوت او معانی
Газель 209به جای هر سر مویی گرم بود جانیفدای خاک کف پای چون تو جانانی
Газель 212پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همیدهد از دوست آگهی
Газель 216ای گل از غنچه کی برون آییکه شدم ز انتظار سودایی
Газель 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Рубаи 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
Рубаи 3ای هجر تو خون کرده جگر یاران رااز وصل تو شادی دل غمخواران را
Газель 5داشتم روزی نگاری یاد میآید مراهر زمان از یاد او فریاد میآید مرا
Рубаи 6زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب
Газель 9چشم مستش دوش میدیدم به خوابکرده بود از ناز آغاز عتاب
Рубаи 9ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست
Мафрад 11هر گه که دلم ز ره بیفتدنور رخ تو دلیل گردد
Мафрад 15ز ذوق یار ملامتگران چو بیخبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته مینگرند
Газель 16بوی خوشت همره باد صباستآنچه صباراست میسر که راست
Мафрад 18به جای خویش بود گر درخت طوبی راز سلسبیل وز آب حیات آب دهند