Мехсети Гянджеви · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای دل از عشق گر دمی یابیبر کف خاک آدمی یابی
Кыта 1در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ
Кыта 4آخر زمان که طبع حکیمان نگون شودسه صد حکیم مر جلبی را زبون شود
Рубаи 5با خلق به داوری بود قاضی چرخوز علم و عمل بری بود قاضی چرخ
Рубаи 6گفتی که مرا بیتو بسی غمخواره استبی رشوت و پاره از توأم صد چاره است
Рубаи 10در طاس فلک نقش قضا و قدر استمشکل گرهیست، خلق ازین بیخبر است
Рубаи 23قصاب یکی دنبه برآورد ز پوستدر دست گرفت و گفت وه وه چه نکوست
Рубаи 26کار از لب خشک و دیده تر بگذشتتیر ستمت ز جان و دل بربگذشت
Рубаи 35آتش چو زدی پریر، در ما پیوستدی آب رخم ببرد و عهدم بشکست
Рубаи 52جانا نه هر آنکس که دلی خوش داردحال دل بیدلان مشوش دارد
Рубаи 55آنروز که توسن فلک زین کردندآرایش مشتری و پروین کردند
Рубаи 95فصّاد جهود بد رگ کافر کیشآن کند زبان که تند دارد سر نیش
Рубаи 96در بستان دوش از غم و شیون خویشمیگشتم و میگریستم بر تن خویش
Рубаи 98دیدم چو مه و مهر میان کویشگرمابه زده آبچکان از مویش
Рубайят, 111ترکم چو کمان کشید کردم نگهشدیدم مه و عقربی به زیر کلهش
Рубаи 120تن با تو به خواری ای صنم درندهمبا آنکه ز تو به است هم درندهم
Рубаи 143آن زلف نگر سر به سمن آوردهبر گرد سمن مشک ختن آورده
Рубаи 148هر چند چو خاکِ راه خوارم گیریخاک توام، ارچه خاکسارم گیری
Рубаи 153درده می لعل لالهگون صافیبگشای ز حلقِ شیشه خون صافی
Газель 9شبی در برت گر بیاسودمیسر فخر بر آسمان سودمی
Кыта 8شبی به طنز گفتم به خواجه پور خطیبنُس فراخ چو بینی ز خشک و تر بفرست
Кыта 10گر بیفتد یک سر مویی ز خاتون زمانبس گنه آویزه دارد بی ریا و ریب و شک
Кыта 19درد هجران تو خون کرد دلمثم اجری الدم من آماقی
Рубаи 8جانا دل مسکین من این کی پنداشتکز وصل توام امید بر باید داشت
Рубаи 13در عالم عشق تا دلم سلطان گشتآزاد ز کفر و فارغ از ایمان گشت
Рубаи 19تا شاه رخت ملک بهاری بگرفتهر یک ز میانه پیشکاری بگرفت
Рубаи 32در مرو پریر لاله آتش انگیختدی نیلوفر، به بلخ در آب گریخت
Рубаи 34لاله چو پریر آتش شور انگیختدی نرگس، آب شرم از دیده بریخت
Рубаи 53جانا غم دل ز بینوائی خیزدوین دود ز آتش جدائی خیزد
Рубаи 58زلف تو چو آه من درازی داردخلق خوش تو بنده نوازی دارد