Мехсети Гянджеви
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
با خصم منت همیشه دمسازیهاستبا ما سخنت ز روی طنازیهاست
Рубаи 29چون دلبر من بنزد فصّاد نشستفصّاد سبک بجست و دستش دربست
Рубаи 33در آتش دل پریر بودم به نهفتدی باد صبا خوش سخنی با من گفت
Рубаи 42بر عارض یار من سپهر از انگَشتمنشور زوال حسن او خواست نوشت
Рубайят, 42تیر ستم تو را دلم ترکش بادصد سال بقای آن رخ مهوش باد
Рубаи 70ایام بر آنست که تا بتواندیک روز مرا به کام دل ننشاند
Рубайят, 75شب را چه خبر که عاشقان می چه کشندوز جام بلا چگونه می زهر چشند
Рубаи 76سهمی که مرا دلبر خباز دهدنه از سرِ کینه، از سر ناز دهد
Рубайят, 76با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند
Рубайят, 77کس چون تو به عقل زندگانی نکنددر شیوهٔ عشق مهربانی نکند
Рубайят, 89خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید
Рубайят, 90بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسیدتا دست من امروز به دوش تو رسید
Рубайят, 95از من صنما قرار مستان آخرمشکن به جفا و جور پیمان آخر
Рубаи 101ای آرزوی روان و وی داروی دلبا گونهٔ تو گونهٔ گل شد باطل
Рубайят, 110در ره چو بداشتم به سوگندانشاز شرم عرق کرد رخ خندانش
Рубаи 112Я горестный день расставания знал,Что лживы твои обещания, знал.
Рубаи 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Рубайят, 119ای فتنهٔ خاص ای بلای دل عامخورشید فلک روی تو را گشته غلام
Рубаи 127در دام غم تو خستهای نیست چو منوز جور تو دل شکستهای نیست چو من
Рубаи 129زلفین تو سی زنگی و هر سی مستانسی مستانند خفته در سیمستان
Рубаи 130ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چینطغرای خط تو برزده چین بر چین
Рубаи 133در «گنجه» دو درزنگر استاد جوانرفتند تظلم به برِ شاه جهان
Рубаи 134دی خوش پسری بدیدم اندر «زوزن»کو لاف زنی ز خوبرویان زو، زن
Рубаи 137روز ازل آمدم نشان غم توجان تا به ابد بود مکان غم تو
Рубайят, 138چشم و دهن آن صنم لاله رخاناز پسته و بادام گرفتست نشان
Рубайят, 148ای بیخبر از غایت دلداری منفارغ ز دل ستمکش و زاری من
Рубайят, 154آب ارچه نمیرود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو
Рубаи 159چون اسب به میدان طرب میتازیاز طبع لطیف سحرها میسازی
Газель 8کاشکی انگشتوانش بودمیتا در انگشتش همی فرسودمی
Рубайят, 184تا کی به هوای دل چنین خوار شویدر دست ستمگری گرفتار شوی