Рубайят, 110
در ره چو بداشتم به سوگندانشاز شرم عرق کرد رخ خندانش
پس بر رخ زرد من بخندید به لطفعکس رخ من فتاد بر دندانش
Yalvardım ona yolda tutub bir gün mən,Tər basdı xəcalətdən onu, bax, birdən.Lütf ilə bu solğun üzümə bir güldü,Əks oldu üzüm dişində əhsən, əhsən!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/mahsati-rubailer-110
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könül
Bir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
Xalından uçdu mürği-xəyalım ləb üstünəXalından uçdu mürği-xəyalım ləb üstünə,Qismət çəkib gətirdi nə xoş məşrəb üstünə.
Bəsdir yetər axir!Nədir bu nazü istiğna, gecə oldu səhər axir,Könül şad eylə bir tək busə ilə ey gözəl, axir!
OlduAman fələk, mürvət fələk, dad fələk,Bidad fələk, zülmün nümayan oldu.