Мехсети Гянджеви
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردیکهاندر مه دی، فصل ربیع آوردی
Рубайят, 154آب ارچه نمیرود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو
Рубаи 159چون اسب به میدان طرب میتازیاز طبع لطیف سحرها میسازی
Рубайят, 159چون نیست پدید در غمم بیرون شوای دیده تو خون گری و ای دل خون شو
Газель 8کاشکی انگشتوانش بودمیتا در انگشتش همی فرسودمی
Рубайят, 184تا کی به هوای دل چنین خوار شویدر دست ستمگری گرفتار شوی
Рубайят, 186چون بند ز نامهٔ تو بگشاد رهیبر دستخط تو بوسهها داد رهی
Рубаи 1قصاب چنانکه عادت اوست مرابفکند و بکشت و گفت کاین خوست مرا
Рубайят, 19گفتم که لبم به بوسهای مهمان استگفتا که بهای بوسهٔ من جان است
Рубайят, 21آن بت که رخش رشک گل و یاسمن استوز غمزهٔ شوخ فتنهٔ مرد و زن است
Рубайят, 31امشب شب هجران و وداع و دوریستفردا دل را بدین سبب رنجوریست
Рубаи 36آن کودک قصاب دکان می آراستاستاده بدند مردمان از چپ و راست
Рубайят, 37چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایتتا فرمائی به لعل گوهرزایت
Рубаи 38جوله پسری که جان و دل خسته اوستاز تار دو زلفش تن من بسته اوست
Рубайят, 39ای گشته خجل پری و حور از رویتخورشید گرفته وام نور از رویت
Рубайят, 44در دهر مرا جز تو دلافروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد
Рубайят, 52مشکی که ز چین ختن آهو دارداز چینِ سرِ زلف تو آهو دارد
Рубайят, 54جان در ره عاشقی خطر باید کردآسوده دلی زیر و زبر باید کرد
Рубайят, 61چون زور کمان در بر و دوش تو رسدتیرش به لب چشمهٔ نوش تو رسد
Рубайят, 64گفتم نظری که عمر من فاسد شدگفتا ز حسد جهان پر از حاسد شد
Рубайят, 65این اشک عقیق رنگ من چون بچکدآب از دل سنگ و چشم گردون بچکد
Рубаи 67هر گه که دلم فرصت آن دم جویدکز صد غم دل با تو یکی برگوید
Рубайят, 69آنها که هوای عشق موزون زدهاندهر نیم شبی سجاده در خون زدهاند
Рубаи 72اشکم ز دو دیده متصل میآیداز بهر تو ای مهر گسل میآید
Рубаи 80انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Рубаи 83هر شب دل من چنان بسوزددر ناله او جهان بسوزد
Рубаи 86آهیخت پریر، لاله ز آتش خنجردی نیلوفر، فکند بر آب سپر
Рубаи 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Рубаи 99من «مَهْسَتیاَم» از همه خوبان شده طاقمشهور به حسن در خراسان و عراق
Рубайят, 103با لاله رخان باغ سرو از سر نازمیکرد ز شرح قد خود قصه دراز