Мехсети Гянджеви
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
انگشتری عدل تو ای دشمن بندشد پره نردبان بر این چرخ بلند
Рубаи 83هر شب دل من چنان بسوزددر ناله او جهان بسوزد
Рубаи 86آهیخت پریر، لاله ز آتش خنجردی نیلوفر، فکند بر آب سپر
Рубаи 92ای عقرب زلفت زده بر جانم نیشتیر قد تو مرا برآورده ز کیش
Рубайят, 103با لاله رخان باغ سرو از سر نازمیکرد ز شرح قد خود قصه دراز
Рубайят, 104از بس که کند زلف تو با روی تو نازبیم است که از رشک کنم کفر آغاز
Рубайят, 109آن دیده که دیدن تو بودی کارشاز گریه تباه میشود مگذارش
Рубайят, 116ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
Рубаи 117با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم
Рубайят, 117زین سان که فتاد هجر در راه ای دلترسم نبری جان ز غمش آه ای دل
Рубаи 122چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم
Рубайят, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Рубаи 135مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو
Рубаи 139ای روی تو از تازه گل بر بر بهوز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به
Рубайят, 143دوش از غم هجرت ای بت عهدشکنچون دوست همی گریست بر من دشمن
Рубайят, 145کو آن همه زینهار و عهدت با مندر بستن عهد آن همه جهدت با من
Рубайят, 150افتاده ز محنت من آوازه برونای خانه مهر تو ز دروازه برون
Рубайят, 151ما را سر ناز دلبران نیست کنونآن رفت و گذشت و دل بر آن نیست کنون
Рубаи 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Рубайят, 164ای روی تو ماه را شکست آوردهو ای قد تو سرو را به پست آورده
Рубайят, 3گر باد پریر خود نرگس بفراختدی درع بنفشه نیز بر خاک انداخت
Рубаи 7چون نیست ز هرچه هست جز باد به دستچون هست ز هرچه نیست نقصان و شکست
Рубайят, 13گفتی که بدین رخان زیبا که مراستچون خلد، وثاق تو بخواهم آراست
Рубаи 15چون ابر به نوروز رخ سبزه بشستبا باده لعل کن سر عهد درست
Рубайят, 16صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق استچون ابروی خویشتن به عالم طاق است
Рубаи 47چون باد که هر زمان ز سوئی بجهدهر دم ز تو بیدلی ز کوئی بجهد
Рубаи 48در غربت اگرچه بخت همره نبودباری، دشمن ز حالم آگه نبود
Рубаи 61تا سنبل تو غالیه سائی نکندباد سحری نافه گشائی نکند
Рубаи 64در دل همه شرک و روی بر خاک چه سودزهری که به جان رسید تریاک چه سود
Рубайят, 68تا از تف آب چرخ افراشتهاندغم در دل من چو آتش انباشتهاند