Рубайят, 150
افتاده ز محنت من آوازه برونای خانه مهر تو ز دروازه برون
ز اندازه برون است ز جور تو غممفریاد ازین غم ز اندازه برون
Səs saldı bütün aləmə bu qəm, möhnət,Tuş gəlmədi vəslin mənə, qaldım həsrət.Zülmündən olub qəmim mənim həddən çox,Dözdüm necə bu qəmlərə heyrət, heyrət!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/mahsati-rubailer-150
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О разлуке
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
Vətəndən-vətənəArazınbu tayı Vətənim,
Faş etdi göz yaşım bu nihan razi ellərəFaş etdi göz yaşım bu nihan razi ellərə,Əfsanə tək cahanda məni saldı dillərə.
Agah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmiAgah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmi,Söylə, gəl gör əşkdən ruyimdə bəhri-əzəmi,