Рубаи 109

در وصف تو بسیار سخن رانده‌ایمبسیار کُتُب ساخته و خوانده‌ایم

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 126

از ضعف من آنچنان توانم رفتنکز دیده خود نهان توانم رفتن

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 146

ای کرده جفا و جور آئین، بحلیوآورده به جای مهرِ من کین، بحلی

Мехсети Гянджеви1 мин
Газель 4

در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با ناله‌های خویشتن

Мехсети Гянджеви1 мин
Газель 7

از من طمع وصال داریالحق هوس محال داری

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 7

مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه می‌پیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 9

از جماع نره خر بر ماده خررغبتی بر طبع خاتون اوفتاد

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 18

به خدایی که بر خداوندانفرض کرده‌ست بندگی کردن

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 9

خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 12

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماستآنرا نه بدایت نه نهایت پیداست

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 82

مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهدوز تو، صنما، بریدنم دل ندهد

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 103

تا حلقه به گوش لب چون نوش توامای رشک پری، عاجز و مدهوش توام

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 104

جانا نفسی دور نه‌ای از یادمدلتنگ مشو گر ز تو دور افتادم

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 136

عشق است که شیر نر زبون آید از اوبحریست که طرفه‌ها برون آید از او

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 147

گه خصم شوی مرا و گه یار آئیروزی به هزار گونه در کار آئی

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 150

چون در دلت آن بود که گیری یاریبرگردی ازین دل شده بی آزاری

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 1

در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 4

آخر زمان که طبع حکیمان نگون شودسه صد حکیم مر جلبی را زبون شود

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 12

طیبتی نیک گویمت بشنورسم مردی مجوی از معنون

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 13

از رسول بزرگ، واعظ شهرگفت روزی حکایتی خندان

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 14

ندانم ترا «تاج دین» یاد هستکه بر خط تو ماه سر می‌نهاد

Мехсети Гянджеви1 мин
Кыта 15

در آن شه‌ره دیو کز پس نهیبفرشته چو طاوس پر می‌نهاد

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 11

در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 44

قاضی چو زنش حامله شد زار گریستگفتا ز سر قهر که این واقعه چیست

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 106

چندان که به کار خویش وا می‌بینمخود را به غم تو مبتلا می‌بینم

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубайят, 106

دریافتم آخر ز قضا را به شبشصد بوسه زدم بر لب همچون رطبش

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 124

با درد تو نیست روی درمان دیدندشوار بود وصل تو آسان دیدن

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 149

هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهیشب با تو سخن کنم جوابم ندهی

Мехсети Гянджеви1 мин
Рубаи 168

تن زود به خواری ای جلب بنهادیوز گفته خویش نیک باز استادی

Мехсети Гянджеви1 мин
Газель 3

طفل اشکم مدام در نظر استچه توان کرد‌، پارهٔ جگر است

Мехсети Гянджеви1 мин