Меджзуб Табризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آن قوم که بر ستم دلیرند همهعاجزکش و فتنه و شریرند همه
Газель 52جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد
Газель 55ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد
Рубаи 55ای قبله عاشقان جفا کمتر کنخون در دل انتظار ما کمتر کن
Рубаи 56چشمم که سرشک لالهگون میآردرازیست که از پرده برون میآید
Газель 57پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود
Газель 60کی وعدههای لعل تو از یاد میرودکی ذوق شادی از دل ناشاد میرود
Рубаи 61مجذوب از این جهان فانی بگریزاز دهر چو عمر جاودانی بگریز
Газель 69شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دلآرای وصل خرم و خندان رسید
Рубаи 72بیدوستیت به خضر ننگ است حیاتکافر هم گفت یا علی یافت نجات
Рубаи 74ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار میپرستان کردن
Рубаи 75جانا دل دوستان شکستن تا کیدر آتش دل بیتو نشستن تا کی
Рубаи 80قرآن که بود به راه دین رهبر ماآگاه بود ز حال خشک و تر ما
Газель 89آهوی فیض را نکند بوالهوس شکارکی شوق عنکبوت کند جز مگس شکار
Газель 93دشنام دوست خوشتر از حرف خوشتر غیرزهری که آید از دوست خوشتر ز شکّر غیر
Газель 97سحرگهان که مؤذن برآورد آوازکنند بر رخ دلها در عنایت باز
Газель 117اگر تو طالب عیشی همیشه عاشق باشنجات هر دو جهانت هواست صادق باش
Газель 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Газель 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Газель 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Газель 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Газель 135از باغ کفر و اسلام یک میوه چیده عاشقیعنی از این دو مذهب حق را گزیده عاشق
Газель 137پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک
Газель 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Газель 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Газель 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Газель 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Газель 164ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
Газель 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Газель 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم