Меджзуб Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Газель 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Газель 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم
Газель 174دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم
Газель 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Газель 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Газель 206باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن
Газель 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Газель 217نیم جو معتقدِ طاعتِ بیگریه مشونرسد کِشتهٔ بیآب به سر حد درو
Газель 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Газель 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Газель 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Газель 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Газель 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Газель 235یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی
Газель 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی
Газель 247گر از گرد علایق دامن همت برافشانیتوانی دست بر شاه و وزیر و کشور افشانی
Газель 250بر دیر مغان گذر نداریاز مستی ما خبر نداری
شمارهٔ ۲لاله ز رخسار تو گل چیده استغنچه به امید تو خندیده است
Газель 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Рубаи 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Газель 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Газель 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Газель 34جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد
Рубаи 34تا چند دلت بیخبر از مرگ بودتا کی به سرت فکر سر و برگ بود
Газель 38خوش آنکه تو را جوید و آزار تو بینددل را کند آیینه و دیدار تو بیند
Рубаи 40دنیا که تو را دو روزه دارد دلخوشیک سر سه طلاقش بده ای صاحب هش
Рубаи 50مجذوب تنگ بساط میباید بودبیگانه اختلاط میباید بود
Рубаи 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Рубаи 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای