Найир Табризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چه شدی کار من دلشده یکسر میشدیا تو سوی من و یا جان سوی تو بر میشد
Газель 67عنبرینموی تو ، بر طرف جبین میگذردیا ز گلزار ختا آهوی چین میگذرد
Газель 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Газель 74اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارددر آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
Газель 81عمری که بیتو ای مه نوشاد میرودسر داده خرمنی است که بر باد میرود
Газель 83تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد
Газель 94نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
Газель 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Газель 97جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش
Газель 100گفتم رقم کنم به تو حال دل ملولرشک آیدم که بر تو فتد دیدۀ رسول
Газель 106که برگذشت که خون میرود ز چشم ترمچه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم
Газель 108می بنالم که بسر وقت رسد صیادمنه من از تنگی دام است که در فریادم
Газель 109خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Газель 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن
Газель 130طوقی ز خط بدور زنخدان کشیدهایبر دور مهر و مه خط بطلان کشیدهای
Газель 132از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تودل میکشد ز جانب دیگر بسوی تو
Газель 6نفس بازپسین است ز هجرت جان رامژده ای بخت که شد عمر به سر هجران را
Газель 23گر باده کشانرا طرب از باده ناب استروی تو بصد بار مرا به ز شراب است
Газель 27هوسم کشد نگارا ز حلاوت عتیبتکه به ذوق دل ببوسم ز دهان دلفریبت
Газель 36کدام آیت رحمت که در جبین تو نیستکدام لطف و ملاحت که در عجین تو نیست
Газель 43مگو جان بی سبب بر گردن از مویت رسن دارددلی گم کرده امیدی بر آن چاه ذقن دارد
Газель 44آن نه مست است که می خورد و ببازار افتادمست آن بود که در خانه خمار افتاد
Газель 47سرخوشانی که شراب لب مستانه زدندسنک بر جام و خم و ساغر و پیمانه زدند
Газель 57زلف به ملک حسن به سر تا کله نهادبرداشت پای نخوت و بر فرق مه نهاد
Газель 72تیشه بر پا زدی ار داغ منش در دل بودآن قوی پنجه که در کوهکنی کامل بود
Газель 73دلبر من به چهره چون زلف معنبر آوردمهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد
Газель 75افسرده دلان شورت نادیده بسر داردزین پردۀ شورانگیز خوش آنکه خبر دارد
Газель 76جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود
Газель 77گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند
Газель 79در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شوددل ز دوزخ میر اندیشه که دلگیر شود