Найир Табризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غمزدگان تا چهها کند
Газель 101من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم
Газель 116من ای حریف نه مرد شراب گلگونمبه شادکامی غم جام پر کن از خونم
Газель 120ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن
Газель 121ای ساقی جان آبی بر آتشم از می زنچنگی بکف آر چنگ نائی تو هم آن نی زن
Газель 136دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی
Газель 137چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامیچون شدم جمع پریدن خبرم شد که تو دامی
Газель 138ز کمان ابروی دلنشین، چو خدنگ غمزه رها کنیسزد ار به تیر بهای او، دو هزار خون به خطا کنی
Газель 139نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییریبسازم من بخویت هین بکش زارم بشمشیری
Газель 140خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی
Газель 141در خاطر منی و به دل تیغ میزنیخوش میکنی به دوستی ای شوخ دشمنی
Газель 3بستی برشته سر مو پای و دست ماگوئی برو که با تو نزیبد نشست ما
Газель 4بجان دوست که از درمران گدائی راکه جز درت نشناسد در سرائی را
Газель 7در کمالت چه دهم داد سخندانی راحد گذشته است از آنصورت انسانی را
Газель 13بی می نتوان برد بهسر فصل خزان راساقی بده آن جام پر از خون رزان را
Газель 16گیرم اندر دل پر درد هزاران غم از اوستداوری پیش که آرم که همه عالم از اوست
Газель 18در کار عشق حاجت تیغ و خدنگ نیستخصمی که دل به صلح دهد جای جنگ نیست
Газель 21هر شکاری شود از چنگل شهباز گرفتجز دو چشمت که دل از وی نتوان باز گرفت
Газель 38جانا حیوه من زلب می پرست تستبندم بپا مبند که جانم بدست تست
Газель 39آنرا که بپای تو سهی سرو سری نیستپیداست کش از عالم بالا خبری نیست
Газель 40جنبش کبک بزیبائی رفتار تو نیستپر طاوس بحسن خط رخسار تو نیست
Газель 46چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید
Газель 48همچو نی وصل تو هر دم که مرا یاد آیدتا نفس هست دل از درد بفریاد آید
Газель 63از تو نتابم رخ ای نگار بمعبودگر چو خلیلم بری بآتش نمرود
Газель 80شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذردوه چه گویم که چهها بر دل خونین گذرد
Газель 88ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر
Газель 89نه در آزردن دلها چو تو خودرای دگرنه چو من بر سر خوی تو شکیبای دگر
Газель 90هندوی چشم و خال و خط و زلف مشکبیزدستی بهم نداده که ممکن شود گریز
Газель 92ای جوان کاین همه آتش زنیم بر دل و ریشسینه از آه به تنگ است بیندیش ز خویش
Газель 99چشم بر صیدم نیفکند آنشکار افکن دریغدر خور شاهین چشم او نبودم من دریغ