Найир Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
انس من ای شیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود
Газель 88ز تاب زلف تو نارسته خط دمید آخربغیر روز سیاه از تو دل ندید آخر
Газель 103با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم
Газель 115عهدها شد که نکردی به نگاهی شادمسستعهدا مگر از چشم تو باز افتادم
Газель 116من ای حریف نه مرد شراب گلگونمبه شادکامی غم جام پر کن از خونم
Газель 142شبی پرسیدم از خلوت نشینیحریفی نکته سنج و خرده بینی
Газель 2چشمت به غمزه کشت دو صد بیگناه راکو داوری که داد رسد دادخواه را
Лаали-манзуме, глава 3آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود
Газель 11سالها گوشه غم بود دل ریش مراباز عشق آمد و افکند به تشویش مرا
Газель 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Газель 20زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست استباحذر باش که از مست کسی طرف نبستهست
Газель 24زلف سرکش بین که پروای پریشانیش نیستمیدهد دلها بباد و چین به پیشانیش نیست
Газель 25لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است
Лаали-манзуме, глава 58همتی کز پا نشستم یا علیمانده ام بر گیر دستم یا علی
Газель 104گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم
Газель 105خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم
Газель 143بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی
Газель 144من خود مجرّد از همه نام و نشانمیبر هر صفت که عشق تو گفت آنچنانمی
Лаали-манзуме, глава 59شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی
Газель 129بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانهایترسم فتد به خرمن ماهت زبانهای