Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
Газель 202عشق بیعلت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد
Газель 204هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد
Газель 208چو دل شد زان او هرگز نمیردچو خورد از خوان او هرگز نمیرد
Газель 211چون گره بر سر آن زلف دو تاه اندازدمشک را خوارتر از خاک به راه اندازد
Газель 213زلف را تاب دام و خم برزدهمه کار مرا بهم برزد
Газель 215مرد این ره آن باشد کو به فرق سَر خیزدبا غمش چو بنشیند از دو کَوَن برخیزد
Газель 218تویی که از لب لعلت گلاب میریزدز زلف پرشکنت مشک ناب میریزد
Газель 220جان و دل را بوی وصل آن دل و جان کی رسد؟وین شب تنهای تاریکی به پایان کی رسد؟
Газель 226دلی که با سر زلف تو آشنا باشدگمان مبر که ز خاک درت جدا باشد
Газель 227نمیبینم بت خود را، نمیدانم کجا باشد؟دلم آرام چون گیرد؟ که جان از وی جدا باشد
Газель 231بهار و باغ با ترکان گل رخسار خوش باشدشراب تلخ با خوبان شیرین کار خوش باشد
Газель 233گدایی را که دل در بند یار محتشم باشددلش همخوابهٔ اندوه و جانش جفت غم باشد
Газель 241سر عشق از خرد برون باشدعشق را پیشرو جنون باشد
Газель 244با عارض و زلفت قمر و قیر چه باشد؟پیش لب و رویت شکر و شیر چه باشد؟
Газель 248چون من سر تو دارم سامانم از که باشد؟دردم تو میفرستی، درمانم از که باشد؟
Газель 253گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بیقرار شد
Газель 254خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد
Газель 266نه آخر دل من خراب از تو شد؟نه آخر دو چشمم پرآب از تو شد؟
Газель 273سرم در عهد ترسایی شبی مهمان عشق آمددلم با راهب دیرش جرس جنبان عشق آمد
Газель 276هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند
Газель 278سر نگردانم ازو، گر به سرم گرداندبنهم گردن، اگر خاک درم گرداند
Газель 284خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماندهمه غم رفت و به غیر از غم آن یار نماند
Газель 285دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند
Газель 289دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیدهاندکان پری رخ را چنین از چشم ما پوشیدهاند
Газель 290باز شادروان گل بر روی خار انداختندزلف سنبل بر بنا گوش بهار انداختند
Газель 294کی مرا نزد تو همچون دگران بگذارند؟این قدر بس که ز دورم نگران بگذارند
Газель 303دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکندکه جفای تو مرا دیده چو دریا نکند
Газель 304در آن شمایل موزون چو دل نگاه کندهزار نامه به نقش هوس سیاه کند
Газель 306نگار من به یکی لحظه صد بهانه کندوگر به جان طلبم بوسهای رهانه کند