Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟چارهٔ کاری نمیکنی، به چه کاری؟
Касыда 38هرگز به جان فرا نرسی بیفروتنیخواهی که او شوی تو، جدا گرد از منی
Касыда 39گر بدینصورت، که هستی، صرف خواهد شد جوانیراستی بر باد خواهی داد نقد زندگانی
Рубаи 8این فرع که دیدی همه از اصلی خاستدر ذات خود آن اصل نه افزود و نه کاست
Рубаи 10قدش به درخت سرو میماند راستزلفش به رسن، که پای بند دل ماست
Рубаи 18از لعل تو کام دل و جان نتوان خواستفاشش نتوان گفت و نهان نتوان خواست
Рубаи 20غافل مشو، ای دل، که نیازم با تستپوشیده هزارگونه رازم با تست
Рубаи 30رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرستبویی ز دو زلف مشکبارم بفرست
Рубаи 31زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشستقد تو اگر نشست، اگر خاست خوشست
Рубаи 33ما را تو چنین ز دل بر آری نیکستوانگه بدو زلف خود سپاری نیکست
Рубаи 35دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلستجان چاکر عارض دلاویز گلست
Рубаи 41با ما دمش ار به مهر یکتاست بهستسیب زنخش چو در کف ماست بهست
Рубаи 42دلدار چو در سینه دل نرم نداشتآزرد مرا و هیچ آزرم نداشت
Рубаи 47شد درد بر پای فلک فرسایتتا عرضه کند سختی خود بر رایت
Рубаи 48ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچوین خواجگی و میری و شاهی همه هیچ
Рубаи 50دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!جان شیفتهٔ دو نرگس مست تو باد!
Рубаи 52شمع از دل سوزنده خبر خواهد دادوین آتش اندرون به در خواهد داد
Рубаи 66در باغ شدی، سرو سر افشانی کردسنبل ز نسیم تو پریشانی کرد
Рубаи 67بر ما ستم او چه گذرها که نکرد؟در دل غم عشقش چه اثرها که نکرد؟
Рубаи 68خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد
Рубаи 76صافی چو ترا دید روان مینالدبرسینه ز غم سنگ زنان مینالد
Рубаи 77لعلت که پر از گوهر ناسفت آمدچون طاق دو ابروی تو بیجفت آمد
Рубаи 78از نوش جهان نصیب من نیش آمدتیر اجلم بر جگر ریش آمد
Рубаи 80صدرا، دل دشمن تو در درد بماندبدخواه تو با رنگ رخ زرد بماند
Рубаи 82اقبال تمام پاک دینان دارندآنان طلبند، لیک اینان دارند
Рубаи 84گندم گونی که همچو کاهم بربودنه مهر ز من خورد و نه خود مهر نمود
Рубаи 86هر چیز که در دو کون جز روی تو بودعکس تو و یا رنگ تو، یا بوی تو بود
Рубаи 87گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بوددیدم که درو زمانه آتش زده بود
Рубаи 93چون خیل غم تو در دل ریش آیدبر سینه ز درد و غصه صد نیش آید
Рубаи 96یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟کنه کرم نامتناهیت که دید؟