Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای داده روی خوب تو از حسن داد دیدهایزد ز آفرین فراوانت آفریده
Газель 720مینالم ازین کار به سامان نرسیدهوین درد جگر سوز به درمان نرسیده
Газель 721ای بر فلک از رخ علم نور کشیدهزلف تو قلم در شب دیجور کشیده
Газель 727بر در میخانه این غلغل و آن طنطنهچیست؟ بیاور چراغ، پیش نه آتشزنه
Газель 728پدید نیست اسیران عشق را خانهکجاست بند؟ که صحرا گرفت دیوانه
Газель 730گرد مغان گرد و بادهای مغانهتا به کجا میرسد حدیث زمانه؟
Газель 732ای در غم عشقت مرا اندیشهٔ بهبود نهکردم زیان در عشق تو صد گنج و دیگر سود نه
Газель 735ببر، ای باد صبحدم، بده ای پیک نیکپیسخن عاشقان بدو، خبر بیدلان به وی
Газель 737خانهٔ صبر مرا باز برانداختهایتا چه کردم که مرا از نظر انداختهای؟
Газель 746باز به تنها چنین عزم کجا کردهای؟وعدهٔ وصل که بود اینکه وفا کردهای؟
Газель 749در هر چه دیدهام تو پدیدار بودهایای کم نموده رخ، که چه بسیار بودهای
Газель 751زان شکرینلب گر شبی کردم شکار بوسهایاز من چه رنجی؟ ای پسر، سهل است کار بوسهای
Газель 756چه پیکری؟ که ز پاکی چو گوهر نابیزهی، سعادت آن خفته کش تو هم خوابی
Газель 764کدامین نقشبند این نقش بستی؟همه یک دست و هر نقشی به دستی
Газель 767بس ازین عمر سرسری که به تقلید زیستینظری کن به خویش تا ز کجایی و کیستی!
Газель 771زین دایره تا بدر نیفتیدر دایرهٔ دگر نیفتی
Газель 776مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی
Газель 782زهی! زلف و رخت قدری و عیدیقمر حسن ترا کمتر معیدی
Газель 786باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Газель 787پادشاهست آنکه دارد در چنین خرم بهاریساقیی سرمست و جامی، مطربی موزون و یاری
Газель 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Газель 791ترا میزیبد از خوبان غرور و ناز و تن داریکه عنبر بر بیاض سیم و سنبل بر سمن داری
Газель 794هر به عمری نزد خود روزی به مهمانم بریپرده پیش رخ ببندی، پس در ایوانم بری
Газель 796بر من نمینشینی نفسی به دلنوازیبنشین دمی، که خون شد دل من ز چاره سازی
Газель 797ز برنا پیشگان آموز و رندان رسم سربازیگرت سودای آن دارد که: عشق آن پسر بازی
Газель 800هزار بار بگفتم که: به ز جان عزیزیاگر چه خون دل من هزار بار بریزی
Газель 801باز آمدی، که خونم بر خاک در بریزیتوفان موج خیزم زین چشم تر بریزی
Газель 807حال دل پیش تو گفتم، که تو یارم باشینه بدان تا تو به آشفتن کارم باشی
Газель 809بکوش و روی مگردان ز جور و بارکشیمگر مراد دل خویش در کنار کشی
Газель 811ای ترک حور زاده، ز تندی و کودکیخون دل شکستهٔ ما را چه میمکی؟