Парвин Этесами
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Касыда 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Стихотворение 125به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیانندیدهام چو تو هیچ آفریده، سرگردان
Касыда 23ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر
Касыда 31حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان
Касыда 9گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Стихотворение 60قاضی کشمر ز محضر، شامگاهرفت سوی خانه با حالی تباه
Касыда 11آنکس که چو سیمرغ بی نشان استاز رهزن ایام در امان است
Стихотворение 139مادر موسی، چو موسی را به نیلدر فکند، از گفتهٔ رب جلیل
Касыда 39ای شده سوختهٔ آتش نفسانیسالها کرده تباهی و هوسرانی
Стихотворение 48کاهلی در گوشهای افتاد سستخسته و رنجور، اما تندرست
Стихотворение 136دزد عیاری، بفکر دستبردگاه ره میزد، گهی ره میسپرد
Стихотворение 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرارگشت طربناک به فصل بهار
Касыда 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی
Стихотворение 78به جغد گفت شبانگاه طوطی از سرِ خشمکه چند بایدت اینگونه زیست سرگردان