Парвин Этесами
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آهوی روزگار نه آهوست، اژدر استآب هوی و حرص نه آبست، آذر است
Касыда 21هفتهها کردیم ماه و سالها کردیم پارنور بودیم و شدیم از کار ناهنجار نار
Касыда 13عاقل از کار بزرگی طلبیدتکیه بر بیهده گفتار نداشت
Стихотворение 123پیرمردی، مفلس و برگشته بختروزگاری داشت ناهموار و سخت
Касыда 22کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر
Стихотворение 51بلبلی شیفته میگفت به گلکه جمال تو چراغ چمن است
Стихотворение 137آن نشنیدید که یک قطره اشکصبحدم از چشم یتیمی چکید
Стихотворение 142محتسب، مستی به ره دید و گریبانش گرفتمست گفت: ای دوست! این پیراهن است، افسار نیست!
Стихотворение 180زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبودپیشهاش جز تیرهروزی و پریشانی نبود
Касыда 16فلک، ای دوست، ز بس بیحد و بیمر گرددبد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد
Касыда 20دانی که را سزد صفت پاکی:آنکو وجود پاک نیالاید
Касыда 29تا ببازار جهان سوداگریمگاه سود و گه زیان می آوریم
Касыда 35گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بینبجهان گذران تکیه مکن چندین
Стихотворение 68ای که عمریست راه پیمائیبسوی دیده هم ز دل راهی است
Стихотворение 93غنچهای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد
Стихотворение 112نخوانده فرق سر از پای، عزم کو کردیمنکرده پرسش چوگان، هوای گو کردیم
Касыда 3رهاییت باید، رها کن جهان رانگه دار ز آلودگی پاکجان را
Касыда 8ای عجب! این راه نه راه خداستزانکه در آن اهرمنی رهنماست
Касыда 10شالودهٔ کاخ جهان بر آبستتا چشم بهم بر زنی خرابست
Стихотворение 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
Стихотворение 12بارید ابر بر گل پژمردهای و گفتکاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم
Касыда 26در خانه شحنه خفته و دزدان به کوی و بامره دیولاخ و قافله بی مقصد و مرام
Стихотворение 28بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتشکه بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت
Касыда 32دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن
Касыда 34پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون
Касыда 38سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری
Стихотворение 49کسی که بر سر نرد جهان قمار نکردسیاه روزی و بدنامی اختیار نکرد
Стихотворение 52بطعنه پیش سگی گفت گربه کای مسکینقبیلهٔ تو بسی تیرهروز و ناشادند
Стихотворение 55آن قصه شنیدید که در باغ، یکی روزاز جور تبر، زار بنالید سپیدار
Стихотворение 66شنیدهاید که روزی بچشمهٔ خورشیدبرفت ذره بشوقی فزون بمهمانی