Касим Анвар
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Кыта 1همه دان غیر خدا نیست، همه دانش ماغیر ازین نیست که : هستی همه دانیم او را
Газель 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Кыта 2هزار شکر خدا را، که در جمیع امورهمیشه بر کرم اوست اعتماد مرا
Məqamatül-arifin, 3از بدایات گیر تا ابواببعد ازان تا معاملات و صواب
Ənisül-arifin, 5«زمرة العشاق،قد قرب الوصال »«زبدة العشاق،لاتمشوا،تعال »
Рубаи 5عاشق که سمندر نبود خر کوفستصوفی که قلندر نبود موقوفست
Маснави 6کسانی که در عشق پروردهانددر آیت درایت طلب کردهاند
Газель 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Məqamatül-arifin, 8بعد ازان شد مغازلات وصولکه بود جملگی نشان قبول
Кыта 8سید رهروان دین طیفورآنکه در عمر خویشتن بدفرد
Рубаи 9هر دل،که ز سر کارآگاهی یافتدر ملک جهان ز ماه تا ماهی یافت
Məqamatül-arifin, 10قسم احوال بعد ازین باشدهر که دانست مرد دین باشد
Məqamatül-arifin, 12اول آن مکاشفه است و یقینبعد ازان در مشاهده می بین
Рубаи 16چون باده بما داد،علی رغم حسودخوردیم،اگرصاف،اگر دردی بود
Кыта 19تجلی میکند شاهد پس از چندین عجب بر ماولی از کثرت پرده کماهی دیدنش نتوان
Газель 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Кыта 21هله! ای مردم مکاره پرتلبیسو«لعنة الله علیکم و علی ابلیسو»
Газель 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟
Кыта 22صدر ولایت، که نقد شیخ صفی داشتقرب نود سال بود رهبر این راه
Кыта 23میر زمانه، خسرو گیلان و تاج شاهدلها نگاه دار، که اینست شاهراه
Кыта 25پیش از این گفته اند اهل خردکه بحکمت بدند آکنده
Рубаи 29آن کس که ز یار خود بریدهست منمآن کس که ز زهر غم چشیدهست منم
Газель 31بسوخت آتش عشق تو زهد و تقوی رابباد داد ورقهای درس و فتوی را
Газель 35ای چشم تو در شوخی سرفتنه دورانهاخط خوش و رخسارت رشک گل و ریحانها
Газель 36بیادت زنده ام، اینست مشربمدامت بنده ام، اینست مذهب
Рубаи 40سر رشته اختیار از دست مدهیعنی سر زلف یار از دست مده
Рубаи 45از آتش عشق تو شدم شیداییای روشنی دیده هر بینایی
Рубаи 46ای سرو ریاض آشنایی که توییوی شمع طراز روشنایی که تویی
Газель 49ای از جمال روی تو تابنده آفتابوی آفتاب روی ترا بنده آفتاب