Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشمازین بیهوده گویان خانه زنبور شد گوشم
Газель 5567غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکمسرشک شمع گردد مهره گل بر سر خاکم
Газель 5574ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم
Газель 5583قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینمغبارآلود شد آیینه چشم جهانبینم
Газель 5584گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینمز زلف شام غربت چهره صبح وطن بینم
Газель 5598اشک در دیده غم دیده نگیرد آرامدانه در تابه تفسیده نگیرد آرام
Газель 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتممردم از بس که پی آتش سودا رفتم
Газель 5614بیخودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادمتا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم
Газель 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردمسیر چشمانه قناعت به خیالش کردم
Газель 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدمصرفه در خواب گران بود چو بیدار شدم
Газель 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارمذره خاکم و پیشانی صحرا دارم
Газель 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟به که این آینه از پیش نفس بردارم
Газель 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟من که افتادنی ام چند زجا برخیزم؟
Газель 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
Газель 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟آب در دیده به صد خون جگر گردانم
Газель 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟پا به دامان صدف همچو گهر جمع کنم
Газель 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟اژدها می شود این مار ز افسون چه کنم؟
Газель 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنمپرده ای کز رخ آن آینه سیما فکنم
Газель 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟در ره سیل چه افتاده زمین گیر شوم؟
Газель 5678هر چه احسان تو داده است به ما آن داریمما چه داریم ز خود تا ز تو پنهان داریم
Газель 5679گرچه پیریم تمنای جوانی داریمنوبهاری به ته برگ خزانی داریم
Газель 5681خیز جان در ره صاحب نفسی افشانیممگر از سینه غبار هوسی افشانیم
Газель 5696چه غوطه ها که درین بحر پر خطر زده امکه سر چو رشته برون از دل گهر زده ام
Газель 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم
Газель 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندمگمان مبر که ز پرواز لامکان ماندم
Газель 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارمکه پیش تیغ حوادث همین سپر دارم
Газель 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسمچو لاله داغ بود گل ز گرمی نفسم
Газель 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسمازین ستاره دنباله دار می ترسم
Газель 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگمز برق شیشه می آب می شود سنگم
Газель 5739بس است روی دلی مشت استخوان مراز چشم شیر فتد برق در نیستانم