Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است
Газель 1726صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است
Газель 1730زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است
Газель 1732اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است
Газель 1739گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است
Газель 1747به هر دل آتشی از روی دلبر افتاده استسپند ماست که از چشم مجمر افتاده است
Газель 1756چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است
Газель 1759کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است
Газель 1761خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است
Газель 1766درین جهان که سرانجام خانه پردازی استعمارتی که به جای خودست خودسازی است
Газель 1770چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است
Газель 1773سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است
Газель 1775به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی استجهان و هر چه در او هست، واگذاشتنی است
Газель 1776خوشم به درد که در پرده شکیبایی استبدم به داغ که آیینه دار رسوایی است
Газель 1786ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست
Газель 1789مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست
Газель 1790هزار بار درآیم اگر به خانه دوستبه کوچه غلط اندازدم بهانه دوست
Газель 1791ز عشق در اگر نور آشنایی هستبه زیر خاک هم امید روشنایی هست
Газель 1792اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟اگر نه ماتمی این بخت آسمانی چیست؟
Газель 1793سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟عقیق چهره و لعل لب از خزانه کیست؟
Газель 1795به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست
Газель 1804کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟
Газель 1809زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست
Газель 1814نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست
Газель 1824ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت
Газель 1826عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشتچو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت
Газель 1830خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت
Газель 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت
Газель 1842غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت
Газель 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت