Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنیهر سینه ای که هست ز دل پاک می کنی
Газель 6940لنگر درین خراب برای چه می کنی؟در راه سیل خواب برای چه میکنی؟
Газель 6944چندان به خضر ساز که از خود بدر شویکز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی
Газель 6953خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داریفریاد ازان چشم سیاهی که تو داری
Газель 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری
Газель 6961با زلف تو دم می زند از نافه گشاییبی شرمی مشک است ز مادر بخطایی!
Газель 6963خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی
Газель 6965هوا را گر به فرمان کرده باشیدو صد بتخانه ویران کرده باشی
Газель 6977آن را که نیست قسمت از روزی خداییدایم گرسنه چشم است چون کاسه گدایی
Газель 6980دلفروزست جام خاموشیما و عیش مدام خاموشی
Газель 6982ورق تا نگردانده باد خزانیغنیمت شمر نوبهار جوانی
Газель 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری
Газель 6988حرف آن لب در میان افکندهایشور محشر در جهان افکندهای
Газель 6993با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی
Газель 6994رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری
Газель 15نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب راجذبهٔ من میکِشد از صلبِ آهن آب را
Газель 16غوطه در دریا دهد آتشعنانی آب رارزقِ خاکِ مرده میسازد گرانی آب را
Газель 20از جهان تا رشتهتابی دسترس باشد تراهر سر خاری درین وادی عسس باشد ترا
Газель 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو رااز ته دل گِرد سر در هر نظر گردم تو را
Газель 25نیست سنگِ کم اگر در پلهٔ میزان تو راکعبه و بتخانه باشد در نظر یکسان تو را
Газель 35جانِ عرشی، فرشِ در زندانِ تن باشد چرا؟شعلهٔ جواله در قیدِ لگن باشد چرا
Газель 36چشم میپوشی ازان رخسارِ جانپرور چرا؟میکنی آیینه را پنهان ز روشنگر چرا
Газель 44غمزهاش افزود در ایامِ خط بیداد رازنگِ زهرِ جانستان شد تیغِ این جلّاد را
Газель 84تر به اشکِ تلخ میسازم دِماغِ خویش رازنده میدارم به خونِ دل چراغِ خویش را
Газель 101ریخت چون دندان، شود افزون غمِ نان خلق راسدِ راهِ شکوه روزی است دندان خلق را
Газель 106مورم اما خوشه چین خرمن دونان نیممی کنم شکر به اکسیر قناعت خاک را
Газель 116نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را
Газель 128تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرادورگردی و نگاهِ دور میسازد مرا
Газель 130تنپرستی زیردستِ خاک میسازد مرابیخودی تاجِ سرِ افلاک میسازد مرا
Газель 133از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مرا