Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله رادل چو نی سوراخ گردد دیدهبان ناله را
Газель 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه راشمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را
Газель 226بیش شد از چوب گل سودا من دیوانه راشعله ور سازد خس و خاشاک، آتشخانه را
Газель 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه رابی قراری می دهد بال دگر پروانه را
Газель 230از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه راسنگ طفلان می شود سنگ نشان دیوانه را
Газель 231آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه رامی شود روشن ز خاکستر سواد آیینه را
Газель 233هست یک نسبت به نیک و بد دل بی کینه رانیست صدر و آستانی خانه آیینه را
Газель 244از کمر بیرون نیامد تیشه فرهاد ماکوه را برداشت از جا، ناله و فریاد ما
Газель 246در گذر ای آسمان از وادی آزار ماشیشه خود را مزن بر سنگ بی زنهار ما
Газель 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ماپرده بر چشم بد ایام می بندیم ما
Газель 274پیش آن آیینه رو راه سخن داریم مابخت سبز طوطی شکرشکن داریم ما
Газель 275گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانهایخانه ها چون گنج در زیر زمین داریم ما
Газель 283آسمان را خانه زنبور می دانیم ماانجمش را دیده های شور می دانیم ما
Газель 295درنمی آید به چشم از لاغری مجنون مامحمل لیلی بود سرگشته در هامون ما
Газель 301ای زبون در حلقه زنجیر زلفت شیرهاسر به صحرا داده چشم خوشت نخجیرها
Газель 303ای ره خوابیده را از نقش پایت بالهااز خرامت عالم آسوده را زلزالها
Газель 305پخته میگردند از سودای زلفش خامهااین ره باریک، رهرو را دهد اندامها
Газель 306ای در آتش از گل روی تو نعل لالههاماه رخسار ترا از حلقه خط هالهها
Газель 307سر نمیپیچند از تیغ اجل دیوانههاگوش بر آواز سیلابند این ویرانهها
Газель 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میاتا گلی دربار هست از گلستان بیرون میا
Газель 310مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجاکه بیم این جهانی، می شود یکسر امید آنجا
Газель 311به قدر رم ازین عالم، توانی آرمید آنجاکه اینجا هر که سستی کرد نتواند رسید آنجا
Газель 312مرو چون غافلان ای طالب منزل به خواب اینجاکه نعل از ماه نو دارد در آتش آفتاب اینجا
Газель 314کدامین برق جولان گوشه ابرو نمود اینجا؟که آتش زیر پا دارند دلها همچو عود اینجا
Газель 319دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا
Газель 322که را می گشت در دل کز زمین انسان شود پیدا؟که می گفت از تنور خام این طوفان شود پیدا؟
Газель 328به عریانی نگردد از لطافت آن بدن پیدامگر در پیرهن گردد تن آن سیمتن پیدا
Газель 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Газель 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Газель 340نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را