Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
در کاهش است از سخن خود سخن طرازدر سمین به رشته بود بوته گدار
Газель 4807زان چهره خط قیامتی انگیخته است بازرنگی برای بردن دل ریخته است باز
Газель 4808اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت بازاین خانه شکسته چکیدن گرفت باز
Газель 4814از کاوکاو آن مژه ام بیخبر هنوزنگرفته خون من به زبان نیشتر هنوز
Газель 4817چون شمع اشک در طلب مدعا مریزنقد حیات خود چو شرر برهوا مریز
Газель 4830از دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس
Газель 4838در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کسمدعا چون دیده حیران ندارد هیچ کس
Газель 4839نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفسکز دل واکرده ماداریم صحرا درقفس
Газель 4848از ما حدیث زلف و رخ دلستان مپرسطوفان رسیده را ز کنار و میان مپرس
Газель 4859چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باشبا دهان گوهرافشان پای تا سرگوش باش
Газель 4881خانه دنیا به سامان گر نباشد گو مباشنقش بر دیوار زندان گر نباشد گو مباش
Газель 4902می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوشچون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش
Газель 4918برنمی آیم به تسکین دل خودکام خویشچون فلک در بیقراری دیده ام آرام خویش
Газель 4920می تراشم رزق خود چون تیر از پهلوی خویشمی کنم تا هست ممکن حفظ آب روی خویش
Газель 4921از غبار خط رخ آن ماه می بالد به خویشآنچنان کز گرد لشکر شاه می بالد به خویش
Газель 4927نشد روشن چراغم از عذار آتش اندودشمگر چشمی دهم درموسم خط آب ازدودش
Газель 4941که حد دارد تواند شد طرف با حسن بیباکش ؟که با آن سرکشی چون سایه باشد سرو در خاکش
Газель 4948خوشا قزوین و باغ شاه و گلگشت خیابانشکه از آیینه پیشانی صبح است میدانش
Газель 4952رگ ابری است آن لبهای نوخط، بوسه بارانشکه عمر جاودان بخشد به عاشق مد احسانش
Газель 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرشقیمتی گشت ازین گردیتیمی گهرش
Газель 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموشکه صدف می شود ازگوهر سیراب خموش
Газель 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویشنخل شمعم که بود ریشه من در سر خویش
Газель 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویشنشود هیچ کریمی خجل ازسایل خویش!
Газель 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باشبساز با خس و خار و همیشه گلچین باش
Газель 5014دلی که خانه زنبور شد ز پیکانششفای خستهدلان است شیره جانش
Газель 5015چنان ز دل گذرد صاف تیر مژگانشکه گرد سرمه نریزد ز طرف دامانش
Газель 5016که راست تاب شکرخندههای پنهانش ؟که شور حشر بود گرده نمکدانش
Газель 5042ای دل ازان جهان خبری می گرفته باشزآرامگاه جان خبری می گرفته باش
Газель 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع
Газель 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع