Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تا به دل تخم عشق کشته شده استآه من در جگر برشته شده است
Газель 2230در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی استچون تابه گرم گردد، این دانه را عروسی است
Газель 2232تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیستکی قدر آب داند هر کس که تشنه لب نیست
Газель 2240به چشم من فلک یک چشمخانه استکه انسان مردمک، نور آن یگانه است
Газель 2256زیر بال است پناهی که مراستشمع بالین بود آهی که مراست
Газель 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب استچو دل تنک شد از اندیشه، شیشه شیشه شراب است
Газель 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحثگو آسمان مکن به من خاکسار بحث
Газель 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ
Газель 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ
Газель 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبحکی طی شود به دو دم پیری و جوانی صبح
Газель 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبحرطلی به گردش آر گرانتر ز خواب صبح
Газель 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبحاز خشکی دماغ محور بر دماغ صبح
Газель 2308مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخز پشت دست ندامت مساز دندان سرخ
Газель 2310شد زسر گردانی من بس که حیران گردبادکرد گردش را فرامش در بیابان گردباد
Газель 2311از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد
Газель 2312خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتادهیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد
Газель 2317بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاداز سبکدستی بنای عشق را محکم نهاد
Газель 2321رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیادمی شود شوق لب میگون زبوسیدن زیاد
Газель 2323غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد
Газель 2327هرکه با خود درد و داغ دلسِتان را میبردبیتکلف حاصل کون و مکان را میبرد
Газель 2329جنبش مژگان حضور از دیده و دل می بردچشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد
Газель 2340بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟
Газель 2347در غبار خط همان زلفش بود جویای دلخاک سیر از صید چشم دام نتوانست کرد
Газель 2354مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرددامنم را چون صدف پر گوهر شهوار کرد
Газель 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Газель 2365سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرددیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد
Газель 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد
Газель 2373شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرداز سر خم خشت را آواره جوش باده کرد
Газель 2374هر که چون آب روان آیینه خود ساده کردسرو را چون بندگان در پیش خود استاده کرد
Газель 2378یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکردبر فلک شد دود آه ما و سر بالا نکرد