Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خاک صحرای جنون در چشم گریان میکشمناز سرو از گردباد این بیابان میکشم
Газель 5385خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم
Газель 5389داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم
Газель 5392شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم
Газель 5399چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم
Газель 5400رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم
Газель 5402جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم
Газель 5405چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم
Газель 5406چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم
Газель 5408جذبه ای کوتا سر از زندان تن بیرون کنمچند لنگر در ضمیر خاک چون قارون کنم
Газель 5410دل اسیر طره عنبرفشانش چون کنمبا دل مجروح با مشکین سنانش چون کنم
Газель 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم
Газель 5425می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم
Газель 5427سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم
Газель 5428هرکه ادراک زلف و روی جانان را به همدید با صبح وطن شام غریبان را به هم
Газель 5431معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهمبحر را در کاسه گرداب جولان می دهم
Газель 5432خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهمدر گذار سیل، داد خواب سنگین می دهم
Газель 5441ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایم
Газель 5447ما دماغ خشک را از باده گلشن کردهایمبارها این شمع را از آب روشن کردهایم
Газель 5456عشق را در بند جسم از پیچ و تاب افکندهایمخضر را در دام از موج سراب افکندهایم
Газель 5458ما ز روی آتشین او نقاب افکندهایمبار اول ما بر این آتش کباب افکندهایم
Газель 5459ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایمیوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم
Газель 5467ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم
Газель 5471چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم
Газель 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم
Газель 5477دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم
Газель 5480گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم
Газель 5489به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتمز آزادی سخن در حلقه زنجیر می گفتم
Газель 5494غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم
Газель 5499اگر بیپرده در گلزار افغان ساز میکردمزر گل را سپند شعله آواز میکردم