Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای زبون در حلقه زنجیر زلفت شیرهاسر به صحرا داده چشم خوشت نخجیرها
Газель 303ای ره خوابیده را از نقش پایت بالهااز خرامت عالم آسوده را زلزالها
Газель 305پخته میگردند از سودای زلفش خامهااین ره باریک، رهرو را دهد اندامها
Газель 306ای در آتش از گل روی تو نعل لالههاماه رخسار ترا از حلقه خط هالهها
Газель 307سر نمیپیچند از تیغ اجل دیوانههاگوش بر آواز سیلابند این ویرانهها
Отдельное стихотворение 309اگر خواهی سر مویی نپیچد سر ز فرمانتبه خاموشی زبانی چون زبان شانه می باید
Газель 309در بهاران از چمن ای باغبان بیرون میاتا گلی دربار هست از گلستان بیرون میا
Газель 310مشو از نفس ایمن تا توانی آرمید آنجاکه بیم این جهانی، می شود یکسر امید آنجا
Газель 311به قدر رم ازین عالم، توانی آرمید آنجاکه اینجا هر که سستی کرد نتواند رسید آنجا
Газель 312مرو چون غافلان ای طالب منزل به خواب اینجاکه نعل از ماه نو دارد در آتش آفتاب اینجا
Отдельное стихотворение 315گر چنین سرو ز بالای تو درهم گرددطوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد
Газель 314کدامین برق جولان گوشه ابرو نمود اینجا؟که آتش زیر پا دارند دلها همچو عود اینجا
Отдельное стихотворение 316اگر ابروی تو محراب نمازم گرددکعبه پروانه صفت گرد نیازم گردد
Отдельное стихотворение 318عیب در چشم و دل پاک هنر میگرددکف بیمغز درین بحر گهر میگردد
Газель 319دگر با نوخطی دارد دل من در میان سوداکه دارد در گره هر موی خطش یک جهان سودا
Отдельное стихотворение 323ناله ام کاوش ازان خنجر مژگان داردگریه من نمک طرز ز طوفان دارد
Газель 322که را می گشت در دل کز زمین انسان شود پیدا؟که می گفت از تنور خام این طوفان شود پیدا؟
Отдельное стихотворение 326چمن خلد کی این لاله و نسرین دارد؟لب اعجاز کی این خنده شیرین دارد؟
Газель 328به عریانی نگردد از لطافت آن بدن پیدامگر در پیرهن گردد تن آن سیمتن پیدا
Газель 334نمی گردد کف بی مغز مانع سیر دریا راسفیدی جامه احرام باشد دیده ما را
Газель 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Газель 340نگردید آتشین رخساره ای فریادرس ما رامگر از شعله آواز درگیرد قفس ما را
Отдельное стихотворение 345درین ریاض کسی خوشه اش دو سر داردکه غیر اشک دگر دانه ای نمی کارد
Отдельное стихотворение 346کسی که کاوش عشقی درون خود داردهمیشه باده لعلی ز خون خود دارد
Газель 349اگر چه گریه سرشار من، تر کرد دریا راغنی بی منت نیسان ز گوهر کرد دریا را
Отдельное стихотворение 352به آه سرد دل خود دو نیم باید کردچو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد
Газель 351بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت رابه چوب از آستان خویش می رانند دولت را
Газель 356ز چشم خلق پنهان دار کنج عزلت خود رامکن شیرازه صحبت، کمند وحدت خود را
Газель 357ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را
Газель 361خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را