Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مباش ای رهنورد عشق نومید از تپیدنهاکه در آخر به جایی میرسد از خود رمیدنها
Газель 472به هر شورش مده چون موج از کف دامن دریاکه باشد عقد گوهر خوشه ای از خرمن دریا
Отдельное стихотворение 480خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویشنیست یک تن به تمامی چو من اندر فن خویش
Отдельное стихотворение 484تیغی که غمزه تو کند سایه پرورشابریشم بریده شود زلف جوهرش
Отдельное стихотворение 485در گرد خط نهان شد روی عرق فشانشخط غبار گردید دیوار گلستانش
Отдельное стихотворение 487لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغبعد ازین در خواب بیند دیده روشن چراغ
Отдельное стихотворение 492میتراود وحشت از بوم و بر کاشانهامدارد از چشم غزالان حلقه در خانهام
Газель 492حسن اگر جلوه دهد بر سر بازار ترامصر زندان شود از جوش خریدار ترا
Отдельное стихотворение 496چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستمچند بی تابی کنم، آه غریبان نیستم
Отдельное стихотворение 497تیغ کوه همتم، دامن ز صحرا می کشممی روم تا اوج استغنا، دگر وا می کشم
Отдельное стихотворение 506چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیمحلقه گرداب ها را حلقه ماتم کنیم
Отдельное стихотворение 512فضای چرخ تنگی می کند بر مغز پرشورمقبای دار کوتاه است بر بالای منصورم
Газель 512فقر بی قدر کند سلطنت عالم راهوس ملک نباشد پسر ادهم را
Отдельное стихотворение 514بر سر خوان امل دست هوس میبندمدر شکرزار، پر و بال مگس میبندم
Газель 515هر نفس تازه گلی زیبِ کنارست مرادایم از جوشِ سخن، جوشِ بهارست مرا
Отдельное стихотворение 520خدنگ او نظری دوخته است بر بالمامید هست گشادی ز شست اقبالم
Газель 524چون گشاید ز چمن خاطر ناشاد مرا؟هست گلبن به نظر، خانه صیاد مرا
Газель 530عزلت از عالمِ دلگیر برآورد مرابی کسی از دهنِ شیر برآورد مرا
Газель 531می کند وقت خوش از عمر برومند مراخونی وقت، بود خونی فرزند مرا
Отдельное стихотворение 537از خط به مهربانی ما بدگمان مشوما با لبت نمک به حرامی نخورده ایم
Газель 540می پرد چشم به خال لب جانانه مراحرص چون دام فزون می شود از دانه مرا
Отдельное стихотворение 545به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
Газель 553شوق اگر قافله سالار شود قافله راراه خوابیده پر و بال شود راحله را
Отдельное стихотворение 565رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو
Отдельное стихотворение 566ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو
Отдельное стихотворение 567در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو
Отдельное стихотворение 576دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Отдельное стихотворение 580از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Отдельное стихотворение 581کند چه نشو و نما دانه زمین گیریکه در گذار ندیده است ابر تصویری
Газель 584فکنده ایم به امروز کار فردا راازین حیات چه آسودگی بود ما را؟