Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آتش افروز جنون شد دامن صحرا مراطشت آتش ریخت بر سر لاله حمرا مرا
Отдельное стихотворение 9بی نگاه من نشد در عشق معشوقی تمامصحبت فرهاد آدم کرد سنگ خاره را
Газель 11میرسد هر دم مرا از چرخ آزاری جدامیخلد در دیدهٔ من هر نفس خاری جدا
Отдельное стихотворение 16یکی صد شد ز گلچین برگ عشرت گلشن ما راحمایت کرد مور از برق آفت خرمن ما را
Тюркская газель 18داغ اولدی درونیمده منیم ناز محبتمین دورلو صدا ویرمه ده در ساز محبت
Газель 19تا توان کردن ز خونِ ما نگارین دست رااز حنا بهرِ چه باید کرد رنگین دست را
Газель 29خوابِ ناز از حسنِ روزافزون نشد سنگین ترالنگرِ گهواره بود از کودکی تمکین ترا
Газель 30جنّتِ دربسته سازد مُهرِ خاموشی تراچهره زرّین میکند چون به، نمدپوشی ترا
Касыда 37این چنین هجران اگر دارد مرا در پیچ و تابزود خواهد خیمه عمرم شدن کوته طناب
Газель 40آهِ عالمسوز را در سینه دزدیدن چرا؟برق را پیراهنِ فانوس پوشیدن چرا
Касыда 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Газель 42مد احسان است بسم الله دیوان صبح راره به مضمون می توان بردن ز عنوان صبح را
Газель 43گریهٔ مستانه میسازم شرابِ تلخ رامیکنم چون ابر مروارید آبِ تلخ را
Газель 54تنگدستی راست سازد نفسِ کجرفتار راپیچ و تاب از وسعتِ ره میفزاید مار را
Газель 58نیست غیر از آه، دلسوزی دلِ افگار راشمعِ بالین از تبِ گرم است این بیمار را
Газель 59داد سیلِ گریهٔ من غوطه در گِل بحر راگوهر از گَردِ یتیمی کرد ساحل بحر را
Газель 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را
Отдельное стихотворение 65(از رحم بر زمین نزد آسمان مرادارد بپا برای نشان این کمان مرا)
Отдельное стихотворение 68مجنون کند فریب نگاهت غزاله رابوی خوش تو تازه کند داغ لاله را
Отдельное стихотворение 71لعل سیراب تو ترخنده به صهبا زده استنگهت زهر به سرچشمه مینا زده است
Отдельное стихотворение 72سبزه خط تو راه دل آگاه زده استاین چه خضرست ندانم که مرا راه زده است
Отдельное стихотворение 76بخت ما چون بیدمجنون سرنگون افتاده استهمچو داغ لاله نان ما به خون افتاده است
Газель 78بر جگر تا خوردهام نیشِ خمارِ نوش رامیکنم با درد سودا بادهٔ سرجوش را
Газель 79چند بتوان خاک زد در چشم، عقل و هوش را؟یا رب انصافی بده آن خطِ بازیگوش را
Газель 92کِی نیامِ پوچ میسازد به تمکین تیغ را؟آستین زندان بود چون دستِ گلچین تیغ را
Отдельное стихотворение 108روزگاری است که پایم ز چمن کوتاه استدست امیدم ازان سیب ذقن کوتاه است
Газель 118غوطه در گُل داده بود اندیشهٔ دنیا مرانالهٔ نی شد دلیلِ عالمِ بالا مرا
Отдельное стихотворение 119دل آرمیده بود گفتگو چو هموارستچمن صحیح بود تا نسیم بیمارست
Газель 129دیدنِ لعلِ لبش خاموش میسازد مراتنگظرفم، رنگِ می مدهوش میسازد مرا
Газель 131نیست ممکن قُربِ آتش بال و پر سوزد مراچون سمندر دوری آتش مگر سوزد مرا