Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گذاشتیم به اغیار زلف پر خم رابه دست دیو سپردیم خاتم جم را
Газель 606مکن به غنچه گره نوبهار عالم راتبسمی کن و بگشای کار عالم را
Отдельное стихотворение 609ای قیامت نخل بند قامت رعنای تونخل رعنایی به بارآورده بالای تو
Газель 614اگر چه حوصله وصل یار نیست مراقرار در دل امیدوار نیست مرا
Отдельное стихотворение 617گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختناز چراغ غیرتم (گل) می کند واسوختن
Газель 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزیدکجاست سنگ که دل از ثمر گرفت مرا
Отдельное стихотворение 624خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Газель 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را
Газель 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را
Отдельное стихотворение 639می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Отдельное стихотворение 642از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Отдельное стихотворение 644با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Отдельное стихотворение 648عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Отдельное стихотворение 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Отдельное стихотворение 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Газель 653رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما
Газель 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ماز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما
Газель 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما
Газель 668چنان که از نمک افزون شود جراحتهایکی هزار ز پرسش شود مصیبتها
Отдельное стихотворение 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Отдельное стихотворение 672تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
Отдельное стихотворение 674ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن
Отдельное стихотворение 676برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
Газель 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جداخون می خورد ز جلوه هر نازنین جدا
Отдельное стихотворение 684یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او
Газель 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت راآیینه است سنگ محک، خوب و زشت را
Газель 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را
Газель 712تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را
Газель 721می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا
Газель 722سودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مرا