Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تا به کام است فلک، خار گل پیرهن استبخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است
Отдельное стихотворение 106نامه لاله که داغ جگرش مضمون استچشم بر راه قبول نظر مجنون است
Газель 107خلق خوش چون صلح می سازد گوارا جنگ رامی نماید چرب نرمی مومیایی سنگ را
Газель 108نعل در آتش نهد دیوانه من سنگ راشعله جواله سازد بی فلاخن سنگ را
Газель 110بی کسی کِی خوار سازد زادهٔ اقبال را؟شهپر سیمرغ میگردد مگسران زال را
Газель 113نیست از روی زمین سیری دل خود کام راحرص می گردد زیاد از خاک، چشم دام را
Отдельное стихотворение 116سیاه روی کتاب از ورق شماری ماستشبی که صبح ندارد سیاهکاری ماست
Отдельное стихотворение 117ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است
Газель 117نیست از دردِ غریبی چون گهر پروا مرابِستر از گَردِ یتیمی بود در دریا مرا
Газель 119از نظر یک لحظه دوری نیست محبوب مراپیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا
Отдельное стихотворение 121ترا که خط بناگوش ابجد نازستچه وقت توبه حسن کرشمه پردازست؟
Газель 121خُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مرا
Газель 124التفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسردهتر سازد مرا
Отдельное стихотворение 126هزار گرگ هوس در کمین عصمت توستچه وقت رفتن صحرا و سیر و صحبت توست؟
Отдельное стихотворение 128بر سبزه خط تکیه مکن موج سرابی استهر حلقه پی رفتن حسن تو رکابی است
Отдельное стихотворение 133ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیستروزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
Отдельное стихотворение 134در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
Отдельное стихотворение 135هر کس طمع روی دل از مردم خس داشتامید شکرخند گل از چاک قفس داشت
Отдельное стихотворение 137ای دل بی درد، آزادی بس استاین همه آزار ما دادی بس است
Газель 140بلبلِ خوش نغمهام، با گل سخن باشد مراسرمهٔ خاموشی از زاغ و زغن باشد مرا
Отдельное стихотворение 142زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ
Отдельное стихотворение 144زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد
Газель 148نیست تاب درد غربت جان افگار مرابا قفس آزاد کن مرغ گرفتار مرا
Газель 154بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا
Отдельное стихотворение 157موج خطر سفینه اهل توکل استدر رهگذار راست روان تیغ کج پل است
Газель 157شد گرفتاری فزون در روزگار خط مراخاک دامنگیر شد آخر غبار خط مرا
Газель 160کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟بار هر کس بر زمین ماند، بود بر دل مرا
Отдельное стихотворение 164از سرد مهری آتش شوقم فسرده استروغن تلف مکن به چراغی که مرده است
Газель 169مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا
Отдельное стихотворение 172عشق ترا به رونق ما احتیاج نیستاین برق را به مشت گیا احتیاج نیست