Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز خون خویش تیغ دشمن من رنگ میگیرددلیر آن است کز دشمن سلاح جنگ میگیرد
Газель 2982اگرچه رنگ میگیرد ز مه هرجا بود سیبیاز آن سیب زنخدان ماه تابان رنگ میگیرد
Газель 2998شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازددو لب را در نظرها خامشی تیغ دودم سازد
Газель 3014به داغی عشق کار مردم دیوانه میسازدخوش آن ساقی که کار بحر از پیمانه میسازد
Газель 3021به مقدار بصیرت خاطر آگاه می لرزدکه خورشید جهان افروز بیش از ماه می لرزد
Газель 3025اگرچه شمع کافوری خرد در خانه میسوزدچراغ از چشم شیران بر سر دیوانه میسوزد
Газель 3034زدین ناقصم از سبحه استغفار برخیزدزننگ کفر من مو بر تن زنار برخیزد
Газель 3037مرا آن روز از آیینه دل زنگ برخیزدکه از پیش نظر گردون مینارنگ برخیزد
Газель 3047زدل زنگ ملال از باده احمر نمی خیزدبه آب بحر از عنبر سیاهی بر نمی خیزد
Газель 3051تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی دهکه این داغ از جبین نامداران برنمی خیزد
Газель 3063زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شدگدا را کاسه در یوزه از کوری مثنی شد
Газель 3064فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شددرین گلزار آخر یک گل بی خار پیدا شد
Газель 3080دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شدچراغ من جهان افروز زین نور الهی شد
Газель 3081زدل طرفی نبستی در جهان گل چه خواهی شد؟نگردیدی گهر در بحر، در ساحل چه خواهی شد؟
Газель 3084گریبان چاکی عشاق از ذوق فنا باشدالف در سینه گندم زشوق آسیا باشد
Газель 3090مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشدشب امیدواری از سواد نامه بس باشد
Газель 3092دمی کز روی آگاهی بود تیغ دودم باشدبه دنیا هر که پشت پا زند صاحب قدم باشد
Газель 3097دمی چون صبح می خواهم درین عالم ز من باشدکه روشن می کنم آفاق را چون دم ز من باشد
Газель 3100ز ابروی تو دل گردد زره، گر آهنین باشدکمانی را که تیر از خانه خیزد این چنین باشد
Газель 3103من ناکس کیم تا در سرشتم آرزو باشد؟به خون شویم اگر در سرنوشتم آرزو باشد
Газель 3114بهار زندگانی با خزان همدوش می باشدگل این بوستان خمیازه آغوش می باشد
Газель 3124شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشدفروغ مهر در فرمان نیلوفر نمی باشد
Газель 3132سبک مغزی کز اسباب جهان بر خویش می بالدچو حمالی است کز بار گران بر خویش می بالد
Газель 3134نسیم مصر با صد کاروان یوسف لقا آمدپریزاد بهار از کوه قاف کبریا آمد
Газель 3141زدلسوزان مرا بر سر همین داغ جنون آمدزخونگرمان به بالینم سرشک لاله گون آمد
Газель 3148دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنهزکوه بیستون تردستی من سنگ گرداند
Газель 3155بهار عارض او را به سامان کس نمی داندبغیر از رنگ و بویی زین گلستان کس نمی داند
Газель 3156چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟کمال عیسوی را دیده سوزن نمی داند
Газель 3163ز اسباب جهان حسرت به دنیادار میماندز گل آخر به دست گلفروشان خار میماند
Газель 3166دل از غش صاف چون گردید در دنیا نمی ماندچو خرمن پاک شد در دامن صحرا نمی ماند