Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟عقیق چهره و لعل لب از خزانه کیست؟
Газель 1795به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست
Газель 1804کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟
Газель 1809زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست
Газель 1814نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست
Газель 1824ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت
Газель 1826عنان دل ز من آن دلربا گرفت و گذاشتچو دلپذیر نبودش چرا گرفت و گذاشت
Газель 1830خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت
Газель 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت
Газель 1842غرور حسن به خط از دماغ یار نرفتز ترکتاز خزان زین چمن بهار نرفت
Газель 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت
Газель 1847خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت
Газель 1850شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت
Газель 1852آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت
Газель 1857خط سر زد و تغافل او همچنان به جاستگل کوچ کرد و گوش کر باغبان بهجاست
Газель 1858جان در طلسم جسم ز تن پروری بجاستاین تیغ در نیام ز بیجوهری بجاست
Газель 1859میگون لبی که مست و خرابم کند کجاستسرچشمه ای که سیر ز آبم کند کجاست؟
Газель 1867آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
Газель 1881در بحر شعر، خامشی از لاف بهترستدست بلند، حجت عجز شناورست
Газель 1889آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست
Газель 1892با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
Газель 1894بیم و امید در دل اهل جهان پر استهرجا که رنگ و بو ست بهار و خزان پر است
Газель 1897عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست
Газель 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است
Газель 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Газель 1910ترک خودی مراد ز قطع مراحل استاین بار هر کجا فتد از دوش منزل است
Газель 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است
Газель 1924آسودگی به کنج قناعت نشستن استسیر بهشت در گرو چشم بستن است
Газель 1931چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است
Газель 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست