Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخبا بخت شور چند توان خورد آب تلخ
Газель 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Отдельное стихотворение 169آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده استخود را به زیر بال سمندر کشیده است
Отдельное стихотворение 170دارد سری به کاکل او هر سری که هستدربند اوست هر دل غم پروری که هست
Газель 183تر نسازد گریه های ابر نیسانی مراجوهر دیگر بود در گوهرافشانی مرا
Отдельное стихотворение 188تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کردباغبان از خرمی گل را مبارک باد کرد
Газель 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Отдельное стихотворение 194بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زدشهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد
Газель 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه رامرد می باید نگه دارد عنان آه را!
Отдельное стихотворение 198از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شدگوش را کردم گران، هر نغمه سیرآهنگ شد
Отдельное стихотворение 206زخم گستاخم لب تیغ شهادت میمکدشبنم من خون خورشید قیامت میمکد
Отдельное стихотворение 207از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند
Отдельное стихотворение 209یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماندشمع رفت از انجمن، خاکستر پروانه ماند
Газель 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Отдельное стихотворение 221می گذارد کفش هر کس پیش پای میهماندر لباس خدمت اظهار ملالت می کند
Отдельное стихотворение 225کدامین سینه مجروح مهمان تو می گردد؟که شور حشر بر گرد نمکدان تو می گردد
Газель 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را
Отдельное стихотворение 235چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟چه گرد از روی برگ تاک، اشک تاک بردارد؟
Отдельное стихотворение 251یاد ایامی که رویش را بهار شرم بودبا حیا هنگامه نظاره او گرم بود
Газель 253پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما
Отдельное стихотворение 256دل سیاه ارباب غیرت را ز منت میشودشمع ما خاموش از دست حمایت میشود
Газель 256شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما
Газель 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟
Газель 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم مانور شمع از جبهه پروانه می یابیم ما
Отдельное стихотворение 265ز شور بلبلان گل از هوای خود نمی افتدز آه صبح، خورشید از هوای خود نمی افتد
Отдельное стихотворение 266مصفا چون شود دل در غبار تن نمیگنجدکه چون شد صیقلی آیینه در گلخن نمیگنجد
Отдельное стихотворение 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Газель 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
Отдельное стихотворение 280کسی را از بزرگان می رسد نخوت به درویشانکه بر مبلغ فزاید از تواضع آنچه کم سازد
Газель 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما